De knop om

Het thema van de Micha Zondag 2017 is gebaseerd op Psalm 24:1;
Van de HEER is de aarde en alles wat daar leeft, de wereld en wie haar bewonen.

Aan de ene kant heeft die gedachte iets positiefs: in het denken over ‘onze aarde’ zit een collectieve verantwoordelijkheid. We zijn hier niet alleen, maar met zo’n 7 miljard anderen. En die hebben allemaal dezelfde aarde nodig om te wonen, te eten, bescherming te vinden. Ook het belang van de volgende generaties speelt -terecht- een grote rol in het denken van velen. Aan de andere kant leidt de gedachte dat de aarde van ons is ook tot overheersing en afbakening. We knippen de aarde op in stukjes land en ieder doet daarin wat hij of zij het beste vindt voor zichzelf of de eigen groep. Landen, provincies, steden, wijken, landerijen, achtertuintjes: we beschouwen ze als ‘van ons’ en gaan er het liefst zelf over. Benoem maar eens hoe lastig het is om alleen al binnen Europa tot bestendige milieuafspraken te komen, laat staan wereldwijd. En hoe gemakkelijk machthebbers terugkomen op eerder gemaakte afspraken.

De Bijbelse lijn
De kernboodschap van Psalm 24 laat een heel ander geluid horen. ‘Onze aarde’, ‘onze wereld’ bestaat niet, want: ‘Van de HEER is de aarde en alles wat daar leeft, de wereld en wie haar bewonen’ (NBV). Vragen over milieu en omgang met de aarde kunnen vanuit Psalm 24 beantwoord worden. Voor wie goed heeft opgepakt dat de aarde en alles wat er op leeft en woont van de HEER is, kan inzien wat de consequenties hiervan zijn. Een kernpunt voor ons is dat ‘De knop omgaat van ons denken over de aarde’. De lijn van Psalm 24:3-6 gaat in op de vraag: wat betekent dit voor hoe wij leven op de aarde?

Omgaan met milieuvraagstukken wordt ingevuld als dienst aan God en de schepping. Gods schepping geweld aandoen zou onze eer te na moeten zijn en doet onrecht aan God zelf. Zegen ontvang je in een leven, waarin je echt luistert naar God en Hem recht doet. Wat kunnen wij doen om echt zorg te hebben voor de aarde en haar bewoners? Het belang van God en de ander gaat boven ons eigen belang. Misschien kennen wij scepsis rondom de opwarming van de aarde. Echter, aantasting en vervuiling van onze aarde en van onze atmosfeer getuigen van weinig respect voor God en onze aarde als eigenaar en voor andere mensen als medebewoners.

Verlangen voor de aarde
In vers 10 treedt God in onze wereld binnen. De God van Psalm 24 is JHWH, die Zich aan mensen verbindt, hen zegent en als machtige Koning Zijn wereld binnenkomt. Wij zijn niet alleen in ons verlangen om recht te doen aan de aarde en alles wat daarop leeft. God zelf staat er borg voor, want Hij is komende in deze wereld. Daarbij moet wel de gedachte opzij dat we deze aarde wel aan haar lot kunnen overlaten, omdat er straks toch een nieuwe aarde komt. Dat wij deze Schepping hebben te bewaren is een opdracht! Want, hoe treft de God bij de wederkomst Zijn wereld aan?

Denk hierbij ook aan Christus, die in deze wereld kwam en Gods Koninkrijk liet doorbreken (Joh. 1, ‘Hij kwam naar wat van hem was’). God had de wereld zo lief dat hij Christus in deze wereld gaf (Joh. 3:16). Christus maakte heel wat gebroken was, Hij gaf leven aan wat dood was. En ook Gods Geest is betrokken op deze wereld, om het erin uit te houden te midden van het zuchten en lijden van de Schepping (Rom. 8:20 ). Hoe is het verlangen naar de komst van de Koning vol Majesteit? En kunnen we Zijn wereld bij Zijn komen weer in Zijn handen leggen?

Dominee Herman Carlier (50) is Christelijk-gereformeerd predikant in Enschede West.
Zie voor meer info de website van Micha Nederland. Of een bijpassend lied, Psalm 24 Sons of Korah.