Reisverslag sponsorfietstocht

 

Op maandag 11 juli vertrokken we met 17 gemeenteleden om 8:30 uur vanaf de Sionskerk op de fiets naar Budapest. De fietsers hopen binnen 14 dagen de afstand af te kunnen leggen.

Dit jaar bestaat de WOK 25 jaar en de fietstocht is een van de hoogtepunten in het jubileumjaar. Met de fietstocht willen de fietsers geld ophalen voor de partnergemeenten in Hongarije en de Oekraïne.

Via de website proberen we u op de hoogte te houden van de reis. Hierbij zijn we afhankelijk van een goede internetverbinding, maar we proberen per dag een kort verslag te kunnen doen van onze belevenissen. Dit bericht zal dan ook dagelijks zoveel mogelijk geactualiseerd worden.

Maandag 25 juli

Zaterdag en zondag brachten we door in het prachtige Budapest. We bezochten de stad bij dag en bij nacht en raakten onder de indruk van de geweldige historische rijkdom. Wat een prachtige stad! Het was het fietstochtje wel waard, je rijdt een paar kilometer, maar dan zie je ook wat! Met dank aan de ervaren gids Frans van de Berg zagen we meer dan we voor mogelijk gehouden hadden. Op de geïmproviseerde camping naast de kerk was inmiddels het noodweer losgebarsten. De achterblijvers konden ruim 2 uur hun caravan niet uit  en hadden na de bui hun handen vol om de schade herstellen. Zaterdagavond hebben we als groep het predikantenechtpaar mee uit eten genomen.

Zondag bezochten we de kerkdienst van de Hongaars Reformierte Gemeinde. Een doopdienst, waar we als gemeente een muzikale bijdrage aan mochten verlenen. We zongen twee liederen: Dit is de dag en Vrede van God. Namens de hervormde gemeente mocht Jannie van Dongen de groeten overbrengen en een woord van dank voor de gastvrijheid spreken.  Na de dienst was er een ontmoeting met de gemeente onder het genot van een kop koffie. Goed om zo de onderlinge band te kunnen en mogen verstevigen. Zondagmiddag bracht een ieder op zijn eigen wijze door. Een deel sloot de ogen, om alvast uit te rusten voor de terugreis, een ander deel nam de gelegenheid te baat om met elkaar de strijd aan te gaan in een spelletje UNO.

Na een korte nachtrust was het vanmorgen dan toch tijd om afscheid te nemen van elkaar. Een deel van het gezelschap stapte al vroeg in de auto richting Nederland, een aantal hebben nog het voorrecht om enige dagen in Hongarije of elders door te brengen voor een aantal aansluitende vakantiedagen. Even afkicken van een fantastische reis. Een prachtige ervaring. Samen met verschillende mensen uit onze gemeente mochten we de eenheid in Jezus Christus ervaren. Dankbaar zijn we dat alles in goede harmonie mocht verlopen. Geen onvertogen woord, veel gelachen, een prachtige prestatie en een machtige ervaring rijker! We hopen samen met u op de jubileumavond nog met veel genoegen terug te kijken op deze mooie reis. Voor nu resten ons nog de herinneringen en de foto’s. Een klein deel in het reisverslag. We hopen via het reisverslag iets te hebben kunnen delen van onze ervaringen. Wij hebben genoten, u hopelijk ook een beetje via het volgen van ons op de digitale weg.

Vrijdag 22 juli

We hadden een onrustige nacht met een popconcert in de buurt, een zware onweersbui – midden in de nacht – van ongeveer een uur en een kindergroep met een ingestorte tent die vanaf kwart voor vijf goed van zich liet horen. Desondanks vertrok een fietsgroep na een goed ontbijt omstreeks half 9  in de richting van Boedapest voor de laatste etappe van de reis. Jan Karssen las uit Lukas 10 de verzen 1 – 20, over de uitzending van de 70 en sloot af met gebed.
Het was even zoeken voor de fietsers om op de goede route te komen, maar toen deze eenmaal weer was ontdekt gingen we met gezwinde spoed in oost en later zuidelijke richting langs de Donau. We staken op een bepaald moment met een pont de Donau over en bereikten na ruim 70 kilometer een ‘voorstad’ van Boedapest. Omdat Boedapest met de fiets niet veilig met een groep te doorkruisen is werden we in deze plaats opgepikt door de rest van de groep. De fietstocht zat erop: de fietsreis  was in totaal 882 kilometer. We reden nadat de fietsers waren opgepikt naar ons laatste adres van deze reis: de tuin van de kerk van de Hongaars Reformierte gemeinde in een buitenwijk van Boedapest. Dominee (Laszlo) Kiss en zijn vrouw Marika ontvingen ons en ook dit keer  (voor de ‘echte WOK-ers’ was het een weerzien) werden een gedeelte van hun huis en de kerkelijke toiletten beschikbaar gesteld. We parkeerden de caravans en camper op het grasveld naast de kerk.
Omdat niet alleen de vermoeidheid een rol begint te spelen, maar, omdat er ook niet echt rekening was gehouden met een warme maaltijd, bestelden we pizza’s. Wijnand de Jager sloot de maaltijd af met een gedeelte uit Psalm 42 naar aanleiding van het GZB-bijbels(vakantie)dagboek. Het verlangen naar groei in het persoonlijk (geloofs)leven stond centraal.
In de avond, toen het al donker werd (de zon gaat zeker een half uur eerder onder dan in Nederland) kwam dominee Kiss met zijn accordeon voor ons spelen en zingen. Het was een klamme, zwoele avond.
Morgen hopen we een dagje Boedapest of een andere activiteit te ondernemen. Zondag zullen we ’s morgens een dienst in de kerk bijwonen. We hoeven dan niet lang te lopen; we rollen bij wijze van spreken uit ons bed zo de kerk in.

Een verslagje van een van de achterblijvers (het caravan- en camperteam); Alice Gouman schrijft: nadat we de fietsers uitgezwaaid hadden, dronken we een bakje koffie, waarna  we alle tafels, stoelen, tenten en dergelijke weer opruimden. We liepen nog even naar het stadje Esztergom, een paar van ons bekeken een prachtige kerk. Even op een terrasje gezeten, daar was 2 weken geen tijd voor geweest.  Nadat ik de hele week gefietst had,  was ik een dagje thuisgebleven.  En ik moet zeggen, het is heerlijk te kunnen fietsen en te weten dat alles achter je rug opgeruimd wordt. Wat een klus is dat… In de zon alle tenten op te ruimen, caravans weer in te richten en dan met de hele karavaan door een onbekend land te rijden, naar de volgende plaats, caravans plaatsen, tenten neerzetten en  eten te koken!  Dat is echt een flinke klus!

Donderdag 21 juli

Een gedeelte van de groep stond vanmorgen op van een bed in een van de kamers in het verblijf van de gemeente in Mad. Anderen sliepen de nacht in eigen caravan of camper. Om half acht zaten we aan tafel in de gemeenschappelijke ruimte. Mevrouw Sebök kwam  verse broodjes brengen en ook de door haar gemaakte jam stond op tafel. Gert Westerink sloot de maaltijd af en las een gedeelte uit Psalm 91, waarin de bescherming op ons pad naar voren kwam. Het gastvrije echtpaar nam na het eten afscheid met een gemeenschappelijke fotosessie voor het gebouw.
Een groep van acht fietsers vertrok richting de Donau. Na 20 kilometer fietsen, waarbij een mooi akkerbouwgebied werd doorkruist, kwamen we bij de Donau. De oude kolchozen (staatboerderijen) leken  zo hier en daar nog in bedrijf te zijn. Eenmaal bij de Donau pakten we de Donau-fietsroute weer op. Uit een eerdere kaartstudie wisten we dat een groot gedeelte van het fietspad half verhard zou zijn, maar uiteindelijk bleek het gehele pad – over zo’n 40 km – een grindpad te zijn. Dat was een tegenvaller: goed opletten en een lagere gemiddelde snelheid. Ook was het weer een warme dag; stilstaan in de zon was geen pretje en veel schaduwplekken om de meegenomen boterhammen en koffie op te eten en te drinken waren er niet.
Bij Komarno gingen we de Donau over en passeerden daarmee de grens van Slowakije naar Hongarije. Onze caravan/auto-groep had zich ondertussen naar de nieuwe campinglocatie verplaatst, namelijk naar Esztergom, langs de Donau. Ook de fietsgroep vond het niet erg dat er op deze camping een zwembad was. Na 87 kilometer over het genoemde grindpad en over soms drukke, doorgaande wegen bij bijna 30 graden was het geen straf om na aankomst een koele duik te kunnen nemen.
Helaas hebben we deze avond een uitvoering van een rockconcert vlakbij. Ondanks dat kon Wally Marchand met ons de maaltijd afsluiten met gebed en een stukje uit een GZB-vakantiedagboekje lezen. Hij las daarbij uit Romeinen 8 het zegelied en ging met het dagboek verder in op het ‘God zij met ons’. Daar hebben we nog wat verder over doorgepraat. Het leven leert dat het soms best moeilijk is om de wil van God in alle aspecten van het leven te begrijpen. Als Hij met ons is waarom dan …..….?
Ook vandaag hadden we weer een heel goede maaltijd. Het is goed om een keer onze koks te noemen, zonder anderen tekort te willen doen, waren dat vooral Greta Karssen, Gonda Brummel, John van Dongen en Wijnand de Jager. Alle waardering voor hetgeen deze reis is voorgeschoteld.
Morgen hopen we het laatste deel van de fietstocht af te leggen, namelijk de etappe naar Boedapest.

 

Woensdag 20 juli

We stonden twee dagen op de camping in Klosterneuburg, maar ook daar vandaan moesten we weer vertrekken. Dat is nu eenmaal het kenmerk van een reis. Ondanks dat, weer het bekende ritueel: alle spullen klaar zetten voor het ontbijt (dat komt uit de verschillende caravans en uit de camper), wassen, scheren (Gert Westerink doet dat deze weken niet) en andere ochtendrituelen. We lazen als vervolg op de schriftlezing van de dag ervoor (uit Romeinen 12) verder over de onderlinge liefde; vooral vers 16 (‘Wees eensgezind onder elkaar’) spreekt ons in het verband van onze reis aan. Zeker betreft dit ook de band met onze zustergemeenten in Hongarije en Slowakije.
Vooral vandaag vonden we het  om twee redenen goed om als fietsgroep op tijd te vertrekken: we zouden de langste etappe maken en de temperatuur zou oplopen tot zo’n 28 graden. De fietsgroep zou deze dag twee (hoofd)steden doorkruisen: eerst Wenen en ongeveer 50 kilometer verderop Bratislava. Dat zijn ook voor fietsers lastig te passeren trajecten. Om een lang verhaal kort te maken: de fietsgroep was vandaag bijna 12 uur onderweg en legde daarbij 148 kilometer af; dat was 25 kilometer meer dan gepland. Maar dat mocht (zeker achteraf…) de pret niet drukken. Vandaag hadden we wel een lekke band, die gelukkig snel kon worden gewisseld.
De ‘caravaan’  had bij vertrek een bijna-ongeval, toen een van de caravans  bij het eerste hellinkje losraakte. Gelukkig deed de remkabel zijn werk, waardoor er verder geen schade was.  Na een verder voorspoedige reis kwam de begeleidingsploeg rond 13 uur in Mad aan. Hier werden ze hartelijk ontvangen door het echtpaar Sebök, namelijk dominee (Janos) Sebök en zijn  vrouw Elisabeth.  Om 20:00 uur arriveerde de fietsclub ook in Mad, tegemoet gereden door Jan Karssen en Wally Marchand, die daarmee ook  66 kilometer reden. De gastvrijheid in Mad bleek onder andere uit de geserveerde goulashsoep, die door dominee Sedök persoonlijk werd bereid. De deelnemers genoten met volle teugen van deze delicatesse. Hongaarse hartelijkheid in Slowakije.
John van Dongen sloot de maaltijd af met een aantal schriftlezingen, waarmee hij ook aansloot bij de schriftlezing van de dienst van afgelopen zondag. John las er een stukje bij over de navigatie op onze weg: letterlijk en figuurlijk. De Heilige Geest die ons leidt, spaart en met ons meegaat, iedere stap die wij zetten, elke meter die we rijden. We hebben zijn zegen ook ervaren tijdens deze reis.

 

Dinsdag 19 juli

Gewekt worden door een tondeuse…het kan je maar zo overkomen als je met Jan en Gretha Karssen onderweg bent. Jan werd al vroeg geknipt en geschoren door zijn echtgenote, zodat hij morgen weer als een keurige man Slowakije binnen kan rijden. Zo ver was het vandaag nog niet. Alleen Frans en Wijnand sprongen vandaag op de fiets om tickets te gaan kopen voor het openbaar vervoer in Wenen. Nu we zo dicht bij deze stad zijn,  met zijn historische achtergrond, nemen we de gelegenheid te baat om een paar hoogtepunten te bezoeken. Een paar want de tijd is tekort om alles te zien. We beperken ons tot Schonbrunn en de binnenstad van Wenen. Na de maaltijd kruipen we vroeg onder de wol. Morgen staat er weer een lange rit op het programma, naar Mad in Slowakije waar we het Missionshaus van de familie Sebök Janos met een bezoek zullen vereren.

 

Maandag 18 juli

‘De leiding’ leek het goed om  08.00 uur te vertrekken, zodat we vandaag wat eerder op de eindbestemming zouden aankomen. Daarom vertrokken we – er zijn altijd wel wat slowstarters – om 08.20 uur. Daar doet dan niemand moeilijk over….want we hebben immers de tijd… De tocht werd vandaag vervolgd langs de Donau. Eindbestemming na 100 kilometer was Klosterneuburg, ongeveer 20 kilometer voor Wenen. Vandaag hadden we het niet alleen voor de wind, maar ook de zon liet zich vol overgave zien; het was ongeveer 28 graden. Onze jongste deelnemer, Mirna (12 jaar) reed de hele dag mee en vestigde daarmee een persoonlijk record.
Het kleinste deel van de mede-reisgenoten verplaatsen vrijwel dagelijks de kolonne caravans en de camper. Deze club heeft het ook voor en na de verplaatsing erg druk:  afbreken, opruimen, inpakken, aankoppelen, verplaatsen – meestal zo’n 1,5 uur – boodschappen doen, opbouwen, koken etc. De waardering voor deze club stijgt met de tijd. Vooral ook omdat de maaltijd er iedere dag ook mag wezen.
Gert Westerink sloot de maaltijd af met een gedeelte uit Psalm 23, waarin David zegt dat hem niets ontbreekt (zoals een schaap nederligt in een groene weide aan zeer stille wateren). Ook wij mogen dat deze reis zo ervaren; we hebben het goed als groep en hebben tot nu toe een voorspoedige reis. Morgen gaan we Wenen bekijken. Vanavond hebben we veel last van vervelende muggen, die ons vijandig gezind zijn.
Vermeldenswaardig is dat wij vandaag een vreugdevol bericht kregen van Dick en Wilma Rouvoet, die ons afgelopen zondag verlieten. Ze meldden vanmorgen dat Judah was geboren, de zoon van Wouter en Laura Rouvoet.

 

Zondag 17 juli

Vanmorgen beetje uitgeslapen. Wat dat betreft begon ook onze rustdag goed.  Om 10 uur begon in de Evangelische Kirche in Melk de dienst, die wij met z’n allen bezochten. In de mooie vrij nieuwe kerk zaten ongeveer 50 mensen, waarvan 23 Nederlanders een aardige aanvulling waren. Het was een goede dienst met wat meer liturgische elementen dan we gewend zijn.  De predikant had een aansprekende boodschap (uiteraard in het Duits). Er werd gelezen uit Jeremia 1 en uit Filippenzen 3. De boodschap betrof onze roeping om als christen licht te geven in deze wereld. Bij onze avondsluiting na de maaltijd ging Wally Marchand hier nog verder op in vanuit de Bergrede (Matth. 5), waar we worden aangesproken als licht voor deze wereld en dit licht niet onder de korenmaat te zetten.

Het weer was vandaag redelijk. Naast twee flinke buien was er tijd om wat dingen in de omgeving te bekijken en van onze rust te genieten. Zo gingen enkele fietsers uit de kerk nog even langs het imposante  Stift-gebouw in Melk, bezochten enkelen in de middag het voormalige ‘werkkamp’ Mauthausen (zeer indrukwekkend)en wandelden enkelen een stukje door de omgeving. Sommigen gaven toe aan hun zondagse ritme en vielen in slaap en/of lazen wat. Al met al weer een goede dag. We zitten op de helft…… Morgen weer zo’n 100 km verplaatsen met fiets of auto naar de omgeving van Wenen, waar we dinsdag een dagje voor uittrekken. Het belooft een warme week te worden.

Zaterdag 16 juli

Vandaag vertrokken de fietsers al vroeg: om 08.15 uur. Ze hebben een lange etappe van 125 km voor de boeg. De Donauradweg is prachtig! Een mooi geasfalteerd fietspad langs de Donau en vandaag vooral de wind in de rug! In één van de dorpjes zagen we een bruidegom in korte broek in een prachtig versierde riksja. We hebben voor hem geapplaudisseerd! Rond 14.00 uur wisselen de fietsers met de chauffeurs, zodat zij ook kunnen meefietsen.

We arriveren ’s middags op camping Stumpfer bij Melk aan de Donau, waar we worden begroet door Albert en Corry. ’s Avonds eten we spaghetti met salade en geraspte kaas. We hadden een zak gevonden van 1 kilo geraspte kaas. Het is bijna op! Na de dagsluiting door Gerrit-Jan sluiten we de maaltijd af met gebed. We denken daarin ook aan onze gezinsleden en familie, in het bijzonder aan hen, die ziek zijn of een moeilijke periode doormaken.

Er zijn ook Opa’s en Oma’s bij deze WOK reis. Zij vertellen graag over hun kleinkinderen. Alle Opa ’s en Oma’s groeten hun lieve kleinkinderen in Nederland!

Vrijdag 15 juli

Vandaag stonden we voor dag en dauw op. Om 08.30 uur vertrok de fietsgroep vanaf de camping in Eging am See richting de Donau. De fietsers hadden het de eerste 25 km bijzonder zwaar. De route was behoorlijk heuvelachtig. Het was een pittig begin! Het weer was prima: zon en wolken en ’s middags één flinke bui. Rond 14.30 uur werden een aantal fietsers afgelost. De totale route was ruim 125 km! Een topprestatie! Onderweg zien we een ree met twee jongen en een adder, die ligt te zonnen midden op het fietspad. De route langs de Donau is heerlijk rustig en vaak vlak langs het water.

De chauffeurs reden rechtstreeks naar camping Wolfsmühle vlak bij Linz. We hebben veel ruimte om ons te installeren en er is Wifi! ’s Avonds genieten van een heerlijke maaltijd: nasi en salade en ijs toe. Recept van Gretha: zonder pakjes en zakjes. Echt gezond dus. We gaan er steeds beter van fietsen! Elke dag verzorgt één van ons na het avondeten de dagsluiting. We luisteren samen naar de Bijbel, bidden en spreken hierover. We drinken nu koffie en zingen samen onder begeleiding van Wally een aantal liederen uit de Opwekkingsbundel. Het eerste WOK koor!

Donderdag 14 juli

Vandaag hebben we een deel van het traject per auto afgelegd. Reisdoel Eging am See, camping Bavaria. Een reis via de A3. Na gezellig met elkaar ontbeten te hebben zijn we ieder afzonderlijk in de auto gestapt voor de, relatief gezien, korte afstand. Maar wat een oponthoud. Het lijkt wel of de Duitsers de hele A3 onder handen aan het nemen zijn. De ene file na de andere file rijden we in. Eerst om 19.00 uur arriveert de laatste op de prima, maar kletsnatte camping. Het heeft hier vlakbij Passau drie dagen achter elkaar geregend. De ondergrond is kletsnat en een tentje opzetten voor de bikkels die hier de nacht in door brengen lijkt onbegonnen werk. Gelukkig kunnen de 6 reisgenoten een kamer reserveren in het op de camping aanwezige hotel. We besluiten deze keer maar niet zelf te koken en bezoeken het campingrestaurant. Daar blijkt dat we vooraf hadden moeten reserveren, maar voor ons maakt de kok toch een uitzondering. Hij improviseert een eenvoudige doch voedzame maaltijd en heft met ons het glas op een behouden reis en een goede aankomst. Moe maar voldaan kruipen we rond 10.00 uur het bed in. We bereiden ons zo voor op de volgende dag als we een afstand van 125 kilometer per fiets langs de Donau gaan overbruggen. We hopen dan in Oostenrijk ons kampement op te slaan.

Woensdag 13 juli

Deze morgen vertrokken 8 fietsers en 1 stepper om 9 uur. Gisteren was de tocht 112 kilometer lang en voor vandaag is ons een kortere rit beloofd. Dus Gerrit Jan dacht dan ga ik vandaag op de step. Wij vertrokken vol optimisme. De route was weer prachtig. Wij fietsten langs de andere kant van de Rijn. Maar na een uurtje begon het te regenen, dus even stoppen om de regenjassen aan te trekken. Maar even later begon het te onweren, dus toen maar een schuilplaats gezocht om te schuilen. Gelukkig vond de Duitse mevrouw van het restaurant het niet erg dat wij haar zaak erg nat maakten. Meteen maar voor iedereen een ‘tasse’ koffie en voor Mirna chocolademelk. Toen het onweer weg was fietsten wij in de regen verder, maar gelukkig werd het al snel weer droog en begon de zon te schijnen. We hadden de wind in de rug en het ging erg voorspoedig. Met de auto en caravanploeg hadden we afgesproken om bij de Loreley te lunchen, maar de fietsers waren er eerder. Na gezellig met elkaar de broodjes te hebben gegeten in het zonnetje, gingen we weer verder. We kwamen nog langs een tolhuis, maar onze ‘Zacheus’ Wijnand, had er geen oog voor. We dachten dat wij nog maar 23 kilometer moesten fietsen en met die wind in de rug zouden wij wel om 3 uur op de camping zijn. Maar helaas, er waren 2 omleidingen en deze wegen leidden ons over hele hoge bergweggetjes. Soms waren de wegen zo steil dat fietsen in de eerste versnelling niet eens lukte, en we hele stukken moesten lopen. Dat viel niet mee, klimmen en ondertussen de fiets vooruit duwen. Maar ondertussen hadden wij het erover dat wij het allemaal deden voor al die lieve mensen die ons hadden gesponsord. Boven op de berg hadden wij een prachtig uitzicht over het Rijngebied. Daarna naar beneden waarbij de teller soms op 50 km per uur kwam. Gelukkig kwamen wij weer veilig op de camping aan. We vonden een prachtig plekje, met uitzicht op de Rijn. Frans en Margreeth waren ook inmiddels gearriveerd en samen genoten we van de heerlijke maaltijd. Jan sloot de maaltijd af met een bijbeloverdenking uit Handelingen 27, over de storm en hoeverre wij mensen het roer in eigen hand nemen of alles aan God overlaten.

Dinsdag 12 juli

We zijn vandaag gereden van Rodenkirchen naar Lahnstein, net voorbij Koblenz. De route langs de Rijn is prachtig! We genieten enorm! Rond 13.00 uur troffen de fietsers en de chauffeurs van auto’s en campers elkaar aan de oever van de Rijn net voorbij Remagen. We hebben samen geluncht in de schaduw van grote populieren. Het is vandaag prachtig weer! Zon, weinig wolken, maar wel veel wind. In Koblenz fietsen we langs een enorm groot standbeeld van Kaiser Wilhelm, prachtige oude vakwerkhuizen en ook nog middeleeuwse gebouwen. Om 18.00 uur arriveren we op camping Wolfsmuhle. John, Wijnand en Wally hebben heerlijk gekookt m.b.v. de skottelbraai. Net als we willen gaan eten, zitten we midden in een zware regenbui met onweer. We hoorden het tot in Keulen donderen! Het eten was heerlijk! We hadden ook nog melkmoes, de enige echte van Gretha. Wally verzorgde vanavond de dagsluiting. Hij las met ons Mattheus 25. Een opdracht voor de hele groep!

Tussenstop in Remagen, de begeleiding is in afwachting van de fietsers.

Maandag 11 juli

Vanmorgen om 8:00 verzamelden de deelnemers zich in de Sionskerk. Ds. Rodenburg gaf het startsein voor de reis door het lezen van een gedeelte uit Handelingen 28. Paulus op reis naar Rome, geen vakantiereis, maar een reis in het licht van het evangelie. Opmerkelijk dat zijn leerlingen hem tegemoet kwamen vanuit Forum Appii en Tres Tabernae. Zo zou het maar zo kunnen dat ook onze Hongaarse broeders en zusters ons tegemoet komen, omdat ze uitzien naar onze ontmoeting. Paulus zag hen en dat bemoedigde hem. Zo mag het ook op onze reis zijn, als we het even niet zien zitten, mogen we elkaar bemoedigen vol te houden en door te gaan. Houd moed! Na het uitspreken van een gebed was het tijd te vertrekken. Vol goede moed sprongen de 17 deelnemers op het zadel en onder luid gejuich, uitgezwaaid door familie, kennissen, vrienden en gemeenteleden begon de reis richting Arnhem. Van Arnhem overbruggen we een deel van de afstand met de auto, waarna we van Rodenkirchen verder de afstand per fiets af zullen leggen.

 

Veilig aangekomen in Rodenick. Het eerst kampement wordt opgezet in Keulen aan de Rijn.

 

Morgen fietsen we langs de Rijn richting Mainz. De stemming is opperbest, goede gesprekken aan tafel en onder het fietsen. Gemeente zijn in optima forma.