Werkelijk vrij zijn

Als dan de Zoon u vrijgemaakt heeft, zult u werkelijk vrij zijn (Johannes 8: 36)
Op 5 mei vieren wij Bevrijdingsdag. Op veel plaatsen is het feest in ons land, omdat we meer dan 70 jaar geleden zijn bevrijd van het juk van de Duitsers. De oorlog in ons land was na vijf bange jaren eindelijk voorbij. Toch geldt voor de meesten van ons dat we nooit anders hebben ervaren dan een leven in vrijheid. Wij weten in die zin niet van een situatie van oorlog in ons land, tenzij dat we de leeftijd van de zéér sterken hebben bereikt. Daardoor lijkt voor velen het bevrijdingsfeest vandaag de dag een verder nietszeggend gebeuren te zijn, waarbij feest vieren op zichzelf belangrijker is dan de reden van dat feest.

Onlangs hebben we het Paasfeest gevierd. De opstanding van de Heere Jezus Christus kan bij uitstek gezien worden als De Grote Bevrijdingsdag voor Zijn kinderen! Toch kan ook voor ons het gevaar levensgroot aanwezig zijn, dat we onvoldoende leven vanuit de vreugde van Pasen. Dat we met Pasen wel woorden hebben gehoord over een leeg graf en over een opgewekte Heere en Heiland, maar dat we daar verder weinig blijdschap en hoop aan beleven. Misschien omdat we persoonlijk geen deel hebben aan het lijden en sterven van Christus, omdat het te ver van ons afstaat. En wanneer we niet persoonlijk met Hem gestorven en begraven zijn, dan zijn we ook niet met Hem opgewekt. Dan kun je wel Pasen vieren, maar dat is als het vieren van bevrijding, zonder te weten van gevangenschap, het vieren van verlossing zonder te weten van ellende. En dan doen we eigenlijk net zoals de meesten vandaag Bevrijdingsdag vieren. Gewoon, omdat het feest is. Maar verder zegt het niet veel.

Het kan ook zijn dat we blijven hangen bij die verstikkende duisternis op Golgotha en we geen oog hebben voor de stralende opgaande Zon op de Paasmorgen. Wanneer we de evangeliën lezen, dan blijkt dat we daarin niet de enigen zijn. Nergens zijn er op deze ‘Dag van Bevrijding’ tekenen van hoop en blijdschap waar te nemen. Welk evangelie je er ook bij pakt, je leest voortdurend als eerste reacties: angst, twijfel en ongeloof. En dan niet van mensen ‘die van verre staan’, maar juist van hen die dicht bij Jezus stonden: de vrouwen, de discipelen, de mannen uit Emmaüs. De engelen hadden het wel vol vreugde verkondigd: Hij is hier niet, Hij is opgestaan!, maar deze boodschap vond geen gehoor en werd door sommige discipelen zelfs afgedaan als kletspraat. ( Lukas 24: 11)

Terug naar 5 mei. Als we op deze dag echt Bevrijdingsdag willen vieren, dan moeten we eerst een dag terug, naar de dodenherdenking op 4 mei. Dan moeten we eerst terug naar die vreselijke gebeurtenissen van meer dan 70 jaar geleden. Dan moeten we eerst echt even stil staan bij de mensen die hun leven hebben gegeven voor onze vrijheid. Anders valt er weinig te vieren.

Dat geldt in nog veel grotere mate voor ‘De Grote Bevrijdingsdag’ met Pasen. We kunnen die bevrijding pas echt ‘beleven’, door terug te gaan naar datgene wat er drie dagen eerder gebeurd is op Golgotha. En om vervolgens ook helemaal terug te gaan naar Genesis 3, waar de mens zelf als God wilde zijn. Maar in plaats dat de Heere er toen definitief een punt achter zette, plaatste Hij een komma! Hij bedacht een uniek bevrijdingsplan: Hij zond Zijn enige Zoon, die Hij liefhad en gaf Hem om voor ons te sterven. Daar werd verlossing teweeggebracht. Daar klonken die heerlijke woorden vanaf het kruis: Het is volbracht! Hij voor mij, daar ik anders de eeuwige dood had moeten sterven! Over BEVRIJDING gesproken!

Ds. J. van Rumpt