Terugblik belijdenis

Afgelopen weken hebben weer een aantal gemeenteleden belijdenis mogen doen. Ieder jaar is het weer bijzonder dat zij deze stap hebben mogen zetten en ‘ja’ mochten zeggen tegen God. Lees hieronder het verhaal van verschillende jongeren die dit jaar belijdenis hebben gedaan.

Roos (19) deed 21 april belijdenis in de Opstandingskerk
Kun je kort even wat over jezelf vertellen?
Mijn naam is Roosmarijn Klock. Ik ben 19 jaar. Ik studeer in Zwolle aan de hoge school Viaa. Hier volg ik de opleiding pabo. Ik zit in mijn eerste jaar van de opleiding. Ik woon nog thuis bij mijn ouders en broer. Vanaf jongs af aan ben ik gelovig opgevoed en gaan wij naar de kerk. Ook heb ik altijd bewust op een christelijke school gezeten.

Waarom deed je belijdenis?
Begin september 2018 werden mijn broer en ik gebeld door dominee Ten Voorde of wij ook naar de belijdeniskring wilden komen. Dit was een belijdeniskring gecombineerd met een discipelschapskring. Ik wist niet zo goed wat ik kon verwachten en of ik daar nu de behoefte aan had. Toch ben ik de eerste keer gaan kijken. Het beviel mij goed en ben daarna het hele jaar naar de kring geweest. Met in eerste instantie dat ik geen belijdenis zou gaan doen, maar om meer bezig te zijn met het geloof. Hoe verder je in het jaar kwam hoe meer het te sprake kwam, maar de twijfels bleven bij mij.

In dit jaar zijn er veel verdrietige en moeilijke momenten geweest, waarop ik Gods steun nodig had. Vooraf zou ik juist denken dat in deze situatie, ik alleen maar vragen zou hebben en niks meer met het geloof te maken wilde hebben. Maar dit ging helemaal anders. In deze situatie voelde ik dat God bij mij was, ik voelde mij sterk en gezien. Ik zocht God en de bijbel meer op, luisterde nog meer liederen en zo kwam ik door deze tijd heen. Dit heeft mij laten zien dat ik niet meer anders wil en heb daarom gekozen om belijdenis te doen.

Welk moment tijdens de dienst is je het meest bijgebleven?
Voor en tijdens de dienst had ik heel veel last van zenuwen. Dus sommige dingen heb ik ook niet helemaal mee gekregen volgens mij haha. Later heb ik de dienst wel nog een keer terug gekeken. Maar op dat moment vond ik het zegenlied dat werd toegezongen door de gemeente heel bijzonder. Ik vond dit zo bijzonder, omdat dit jouw eigen keuze was, maar je niet alleen was. Familie, vrienden en andere gemeenteleden zongen je toe en dat maakte bij mij een grote indruk. Ik ervoer daarna rust en de zenuwen gingen eindelijk weg. 

Hoe kijk je op de dienst terug?
Nog steeds ben ik erg blij met de keuze die ik heb gemaakt. Ook kijk ik terug op mooie momenten met de andere mensen die belijdenis hebben gedaan. De dienst was ons moment, maar daarvoor hebben we ook al veel met elkaar meegemaakt en elkaar goed leren kennen. Het was een toffe groep! Vaak denk ik terug aan de dienst of luister ik de liederen of lees ik mijn gekregen tekst door, om zo weer even terug te gaan naar dat moment. Zo dankbaar voor dit alles!

Hoe was de periode na je belijdenis?
Ik heb niet het gevoel dat mijn leven helemaal veranderd is. Dat had ik ook niet van te voren verwacht. Wel ervaar ik rust en voel ik me nog sterker nu ik God naast me heb staan.

Wat zou je willen zeggen tegen mensen die overwegen om belijdenis te doen?
Mijn twijfels kwamen vooral doordat ik dacht, maar hoezo zou ik belijdenis doen? Ik weet echt nog niet alles en is mijn geloof wel genoeg? Maar wat ik echt wil meegeven is, het is een beginpunt. Het is geen eindpunt. Het is de eerste stap om nog meer te gaan leren en God nog beter te gaan leren kennen.

Evelien (17) deed 5 mei belijdenis in de Kapel Hulshorst
Kun je kort even wat over jezelf vertellen?
Ik ben Evelien Hoksberg. Ik ben 17 jaar en ik zit in klas 6 van het vwo en ik ben op dit moment bezig met mijn eindexamens. Volgend jaar hoop ik personeelswetenschappen te gaan studeren in Tilburg.

Waarom deed je belijdenis?
Vorig jaar volgde ik de 16+ catechisatie, maar ik merkte al heel snel dat dat niet datgene was wat ik zocht. Daarom ben ik afgelopen jaar naar de belijdeniscatechisatie gegaan. Ik had niet perse de intentie om ook echt belijdenis te doen, ik ging er vooral heen om mijn geloof te verdiepen. Gaandeweg voelde ik gewoon iets in mij en merkte ik dat er echt dingen in mijn leven veranderden  en dat ik heel veel dingen anders ging zien. Ik heb ook een periode gehad waarin ik het best wel moeilijk had, maar ik voelde me niet alleen. Ik heb tijdens die periode echt een stukje van God mogen ervaren. Dat is ook het moment dat ik voor mezelf besloten had dat ‘ja’ zeggen tegen God nog het enige was wat ik kon doen.

Welk moment tijdens de dienst is je het meest bijgebleven?
Ik denk dat dat het moment was nadat we de vragen hadden beantwoord en nadat we waren toegezongen door de gemeente. Op dat moment voelde alles heel surreëel: iets waar je een heel seizoen naar had toegeleefd, was opeens gebeurd. Dat besef was best gek, maar het voelde wel  heel goed.

Hoe kijk je op de dienst terug?
Ik kijk heel goed op mijn dienst terug. Zoals ik al zei, je leeft een heel seizoen naar deze dienst toe en belijdenis doen is iets heel moois en iets heel bijzonders, dus eigenlijk kan je naar mijn mening niet anders dan een goed gevoel hebben over je dienst.

Hoe was de periode na je belijdenis?
Best apart. Ik zit midden in mijn examens en de dag na de belijdenis moest ik gelijk weer door met leren. Het voelde wel raar om verder te gaan met het dagelijks leven, zo’n zondag brengt namelijk toch wel een bepaald gevoel en een bepaalde sfeer met zich mee. Toch voelde ik me wel heel blij en gezegend.  

Wat zou je willen zeggen tegen mensen die overwegen om belijdenis te doen?
Belijdenis doen is pas het begin van je leven met God, niet het einde. Je hoeft niet alles te weten en je mag ook nog twijfels hebben, als je maar overtuigd bent van Gods trouw en liefde. Zoals bij ons in het boekje van de catechisatie stond: “Het gaat om vertrouwen, geen vertrouwen op de grootte van je eigen geloof, maar vertrouwen op God.”

Lennard (21) deed belijdenis op 14 april in de Sionskerk
Kun je kort even wat over jezelf vertellen?
Ik ben Lennard Oosterhaven, ik ben 21 jaar oud en ik woon in Groningen. Ik studeer hier de opleiding HRM en zit in het derde jaar.

Waarom deed je belijdenis?
Ik heb belijdenis gedaan, omdat ik ervaar dat ik God nodig heb in mijn leven, elke dag opnieuw. Ik ben dankbaar voor alles wat Hij mij al heeft gegeven en ik kijk ernaar uit om samen met Hem op weg te gaan en Hem steeds beter te leren kennen.

Welk moment tijdens de dienst is je het meest bijgebleven?
Tijdens de dienst heb ik samen met Dideke Prins een nummer gezongen. Wij hebben dit gedaan, omdat we het beiden mooi vinden om God te aanbidden d.m.v. muziek. Dit moment is mij het meest bijgebleven.

Hoe kijk je op de dienst terug?
Met een erg goed en warm gevoel. Ik merkte wel dat de dienst ontzettend snel gaat en de helft langs me heen ging, mede doordat ik ook wel wat zenuwen had. Later heb ik de dienst nog eens terug gekeken en geluisterd.

Hoe was de periode na je belijdenis?
Je leven ziet er niet ineens anders uit, maar je merkt wel dat je een belangrijke keuze hebt gemaakt. Ik was/ben blij dat ik kan zeggen dat ik belijdenis heb gedaan. Ook vond ik het leuk dat er nog af en toe mensen naar me toe kwamen om me te feliciteren en te vertellen dat ze de dienst heel mooi vonden.

Wat zou je willen zeggen tegen mensen die overwegen om belijdenis te doen?
Twijfel vooral niet aan het feit of je wel goed genoeg bent. God heeft je gemaakt zoals je bent en staat met zijn armen wijd te wachten tot jij Zijn ‘ja’ wil beantwoorden. Hij kijkt uit naar het moment dat je belijdenis gaat/mag doen.