Meditatie Pinksteren

Voor veel mensen is het Pinksterfeest veel moeilijker te begrijpen dan bijvoorbeeld Kerstfeest of Pasen. Zij weten niet wat ze zich bij de Heilige Geest moeten voorstellen. ‘Het is allemaal zo vaag!’. De Bijbel laat ons echter zien dat de Heilige Geest heel concreet aan het werk is.

Navigatie
Psalm 143:10: Laat Uw goede Geest mij leiden in een geëffend land.

In veel auto’s zit tegenwoordig navigatie. Een prachtig systeem voor als je de weg niet weet. Je tikt het adres in waar je wezen moet en op een schermpje verschijnt de route. Tegelijk hoor je de hele weg lang een stem die je voortdurend zegt waar het heen moet: na 100 meter rechts…, hier links…, blijf de weg volgen… En rijd je verkeerd, dan zegt de stem nogal dwingend herhaalde malen: Keer om alstublieft! Laat je dat na, om wat voor reden ook, dan is het systeem zo ‘goed’ om daarop in te spelen en vanuit de foute richting die je gaat steeds opnieuw een weg te wijzen opdat je alsnog je bestemming bereiken zal.

Is dit niet precies wat Gods Geest wil doen aan de hand van de Bijbel? Ja! Uitgerekend als het vanwege Gods genadig ontfermen over jou en jouw hechte verbondenheid aan Hem je doel is om je Here en Heiland te volgen op al Zijn wegen. Zoals dat bij David het geval was in dit lied. Hoor maar hoe hij even daarvoor bidt: ‘Leer mij Uw welbehagen doen want U bent mijn God!’ Een uitgesproken verlangen is dat. Een duidelijk doel ook. En daarbij het besef dat hij de weg o zo makkelijk kwijt raakt. Aangewezen is hij op leiding van Boven. Een geregelde aanwijzing welke kant het op moet. Vandaar dat gebed: ‘Laat Uw goede Geest mij leiden…’ Daarmee zet hij zogezegd de navigatie aan.

Het is de beste remedie om echt verder te komen. Als Davids doel – Hem te volgen!- ook het jouwe is. Dat wij ons laten leiden door de Geest. Gegeven is Hij ons van hemelswege als navigatie voor onderweg. Zo zei Jezus tenminste bij Zijn heengaan: ‘En Ik zal de Vader bidden, en Hij zal u een andere Trooster geven, opdat Hij bij u blijft tot in eeuwigheid, namelijk de Geest van de waarheid, Die de wereld niet kan ontvangen, want zij ziet Hem niet en kent Hem niet, maar u kent Hem, want Hij blijft bij u en zal in u zijn’ (Johannes 14:16, 17). Alle reden dus om dagelijks te bidden: ‘Laat Uw goede Geest mij leiden…’ Zeker weten dat Hij niks liever doet. Daartoe woont Hij in mij. Om mij aan de hand van het Woord de weg te wijzen. Me in het spoor van Jezus te houden. Wie Hem ‘inschakelt’ verneemt Zijn stem: hier links…, nu rechts…, blijf de weg volgen… En gaat het de verkeerde kant op dan klinkt het één en andermaal: keer om alsjeblieft…!

Die navigatie in mijn auto kan ik elk moment uitzetten. Bijvoorbeeld als ik die stem zat ben. Ik kan het systeem ook uit laten, als ik zelf de weg wel denk te weten of er even geen zin in heb me de weg te laten wijzen. Daar heeft die mooie techniek natuurlijk geen centje pijn van. Dat is helemaal mijn eigen zaak.

Je voelt aan dat dit bij Gods Geest anders ligt. Daar zit hart achter. En veel liefde. Het laat Hem allerminst onverschillig of ik Hem erbij roep of erbuiten laat. Me laat leiden door Zijn stem of het zelf wel uitzoek. Sterker nog: doe ik dat laatste dan ben ik bezig de Geest lelijk te bedroeven (vgl. Efeze 4:30). Dat is niet zonder gevolg. Het zicht op Christus raakt zoek. En Zijn spoor raak je bijster.

Intussen is de Geest niet helemaal afhankelijk van wat ik bid en niet bid. Gelukkig maar! Kan zo’n navigatie niks beginnen, als ik die uit zet of uit laat, Gods goede Geest is wonder boven wonder genadig en machtig genoeg om ook op zulke momenten ineens van zich te laten horen. En mij, hoe fout ik ook zit, een weg terug te wijzen. Psalm 139 belijdt het vol verbazing: ‘Waar kan ik Uw Geest ontgaan, waar Uw aangezicht ontvluchten?’

Een laatste punt nog. Als er onderweg oponthoud is, een file door een ongeluk of wegwerkzaamheden, dan zoekt en wijst zo’n navigatiesysteem een alternatieve route… Mooi en makkelijk is dat. Zo gaat het in het leven echter niet. Ongewild wordt je geconfronteerd met oponthoud, met narigheid en moeite, diepe zorg, ernstige ziekte, hevige teleurstelling, zwaar verlies. We zouden dan maar wat graag een alternatieve route willen. We bidden en smeken erom: o God dit niet…!

Maar meestal moet het door op de weg die je gaat. David weet er in dit lied ook alles van (zie vers 3 e.v.). Maar juist dan en daar bidt hij dit gebed: ‘Laat Uw goede Geest mij leiden in een geëffend land!’ Dat is meer dan vragen om een alternatieve route. Ik hoor hem roepen (vers 7, 8): ‘Verberg Uw aangezicht niet voor mij…!’ ‘Doe mij in de morgen Uw goedertierenheid horen!’ Iedere keer als dat gebeurt, wordt wonderlijk genoeg het steilste pad een effen land. Geen alternatieve route, wel een gezegende weg!

Uit: Alleen samen,  leven in relatie, 52 overdenkingen. Auteur: dr. Paul J. Visser, Uitgever: Boekencentrum, ISBN: 9789023927365