Ontdekzondag

Een aantal kerkelijke gemeenten in Nederland vieren elk jaar op de eerste zondag van februari ‘de Ontdekzondag’. Het is een jaarlijkse themazondag waarbij leden van kerkelijke gemeenten worden uitgedaagd om écht naar elkaar om te zien, of iemand nu een waarneembare beperking heeft of niet.  Gemeenteleden met en zonder beperking kunnen volwaardig samen optrekken. Juist  in de kerk leven mensen in liefde samen. Toch ervaren veel mensen met een beperking dat ‘ze er niet bij horen’. Ook niet in de kerk. Op deze zondag staan deze kerken daar speciaal bij stil.

Iemand van wie we daarin veel kunnen leren, is Henri Nouwen (1932-1996).

Henri Nouwen was een Nederlandse priester die niet alleen theologie gestudeerd had, maar zich ook in verschillende andere richtingen ontwikkelde: psychologie en psychiatrie. Een groot geleerde. Briljant hoogleraar aan diverse gerenommeerde universiteiten. Hij gaf over de hele wereld gastlessen, hield spreekbeurten, schreef wetenschappelijke verhandelingen.

Als hij 54 jaar is besluit hij een heel ander leven te gaan lijden. Hij verruilt de wereld van de ‘maatschappelijk geslaagden’ voor de wereld van ‘de kanslozen’. Hij gaat deel uitmaken van een leefgemeenschap met verstandelijk en lichamelijk gehandicapten. Hij moet gaan zorgen voor Adam. Dat is een 1 op 1 verzorging. Adam kan niet praten, heeft voortdurend epileptische aanvallen en kan zonder hulp niet bewegen. Adam was met behoorlijke beperkingen geboren, maar door medische fouten na een ongelukje werd hij veel zwaarder gehandicapt; echt zwaar beperkt. Zeer kwetsbaar. En dan schrijft Henri Nouwen: ‘Hij was net al wij een mens met beperkingen; meer beperkt dan de meesten van ons; hij kon zich niet in woorden uitdrukken. Maar hij was evengoed een volledig mens, een gezegend mens. Met al zijn zwakheid liet hij ons Christus zien. In Adam straalde innerlijk licht’.

De meervoudig gehandicapte Adam werd zo de leermeester van de briljante geleerde Henri Nouwen. ‘Adam onderrichtte en genas. Hij genas het innerlijk en gaf vrede, moed, blijheid en vrijheid aan mensen die vaak nauwelijks in staat waren te erkennen dat zij gewond waren’ zo schrijft Nouwen.

Hij kreeg steun van Adam en leerde inzien dat ‘gaven’ veel belangrijker zijn dan ‘talenten’. Met talenten kun je een carrière bouwen. Maar gaven zijn de kostbare geschenken die jij aan andere mensen kunt geven: vriendschap, blijdschap, vrede, hoop, vertrouwen, vergeving, zachtmoedigheid…

En wij leren hoeveel ‘klein zijn’ betekent in het Koninkrijk van  God. In dat Koninkrijk staat alles op zijn kop. Eersten worden laatsten, laatsten worden eersten; daar is kwetsbaarheid een kracht; en wie het niet begrijpend maar vertrouwend als een kind aanvaardt, gaat voorop.

Wie meer wil lezen:  Henri Nouwen, Adam.