Solidair zijn

De huidige tijd lijkt een toenemend beroep te doen op ons solidariteitsgevoel. Solidair zijn, kan gaan over groepen mensen die verschillen in behoeften door, bijvoorbeeld: kwetsbaarheid, godsdienst of afkomst. Ondanks deze verschillen is er ingeval van solidariteit sprake van een bepaalde mate van saamhorigheid. Deze crisistijd maakt duidelijk dat er veel mensen solidair zijn, maar ook dat er mensen zijn die dat niet of veel minder zijn.

Gelukkig is er in Nederland sprake van vrije meningsuiting, echter in de situatie waarin wij leven kan dit een spanningsveld opleveren. Er worden van overheidswege verschillende maatregelen aanbevolen om besmettingsgevaar door corona te verminderen. Nu blijkt dat er nog al wat mensen zijn die liever van hogerhand voorgeschreven krijgen hoe ze moeten handelen. Je zou dan kunnen denken aan de  plicht om een mondkapje te dragen in openbare ruimte, in plaats van een advies om er één voor te doen. Bij een plicht worden mensen gedwongen om zich overeenkomstig het voorgeschreven gedrag te gedragen. Zo niet, dan kan een boete of andere maatregel voor de betreffende persoon het gevolg zijn. Het opvolgen van een goed advies, en dat is natuurlijk aan te bevelen, getuigt van verantwoordelijkheidsbesef. Indien dit verantwoordelijkheidsbesef  bij de meeste mensen in voldoende mate aanwezig is, hebben we extra verplichtingen niet nodig en is handhaafbaarheid overbodig, want het beoogde gedrag is dan vanzelfsprekend.

Zou in dat geval het houden van het tweede gebod van Jezus, de naastenliefde of liefdevolle solidariteit tussen mensen, niet aanzienlijk worden verbeterd? Je wilt  toch niet besmet raken met één of ander virus of gediscrimineerd worden omdat je een bepaalde geloofsrichting aanhangt of tot een bepaalde bevolkingsgroep behoord? De situatie in Nederland zou er aanzienlijk beter  uitzien, voor zover mogelijk natuurlijk, als het tweede gebod volop door de bevolking worden gerespecteerd.

Hoe solidair zou Jezus zijn? Van Hem wordt ergens geschreven dat Hij aan ons gelijk is geworden, met ons solidair wil zijn, met uitzondering van de zonde. Hij weet dus van jouw situatie, bedreigingen en onzekerheid. Ook van de vele verliezen van de mensen die we op 22 november, de laatste zondag van het kerkelijk jaar, hopen te gedenken. Hij is vol van mededogen met hen die hiervan pijn en verdriet ervaren. Een troostvolle gedachte in deze onzekere tijd, is het besef dat  zijn wederkomst aanstaande is. De laatste zondag van de maand november 2020 is het de eerste zondag van Advent. We worden dan onder meer stil gezet om na te denken over het verwachten van Zijn nieuwe toekomst.