Veertigdagentijd… doe je ook mee?

De Veertigdagentijd (ook wel vastentijd of lijdenstijd genoemd) zijn de 40 dagen voor Pasen. Dit jaar begint de Veertigdagentijd op woensdag 6 maart. Christenen over de hele wereld vasten in die periode op de een of andere wijze. Bij vasten denk je misschien al snel aan het stoppen met eten, zoals Jezus dat bijvoorbeeld deed in de woestijn.

Je kan het begrip ook breder trekken, door vasten te zien als ‘minderen of zelfs stoppen met een bepaalde luxe, zoals vlees, alcohol of tegenwoordig ook social media’. Drie gemeenteleden hebben afgelopen maand een voorproefje gedaan op de Veertigdagentijd. Lees hieronder hun ervaringen en laat je inspireren om deze Veertigdagentijd ook mee te doen!   

Marit (22) heeft een week geen social media gebruikt
Social media is toch wel een onderdeel van mijn dagelijkse bezigheden. Van het moment dat ik opsta, tot het moment dat ik ga slapen, check ik mijn social media. Het gaat eigenlijk automatisch. Daarom leek het me wel interessant, en ergens ook wel goed, om een week geen social media te gebruiken. Om er zeker van te zijn dat ik er niet op ging kijken, heb ik alle social media apps van mijn telefoon verwijderd. Het was eerst wel even wennen, zeker op momenten dat ik ergens stond te wachten of wat afleiding zocht tijdens college. Na een paar dagen genoot ik er eigenlijk wel van. Ik had er geen behoefte aan om te checken wat iedereen aan het doen was, en was voor mijn gevoel veel bewuster bezig met wat er op me heen gebeurde. Deze week heb ik me ook wat meer verdiept in het vasten en de veertigdagentijd door verschillende Bijbelteksten en verhalen te lezen over vasten. Dit was leerzaam, omdat ik er eigenlijk vrij weinig over wist. Na de week heb ik wel weer wat social media apps gedownload, maar niet alle apps die ik daarvoor had. Dit omdat ik me wel heb beseft dat het niet nodig is om altijd alles te kunnen/willen checken.

Jan-Willem (23) heeft een week geen vlees gegeten
Persoonlijk houd ik van een lekker goed stuk vlees bij het avondeten. Het liefst eet ik elke dag wel een stukje vlees. Om die reden heb ik ervoor gekozen om een week lang geen vlees te eten en te ontdekken of ik dat ook daadwerkelijk ging missen. In het begin viel het mij best wel mee. Ik had niet het gevoel dat ik daadwerkelijk bij het eten het vlees miste. Alleen moest ik wel continu bewust zijn van het feit dat ik geen vlees mocht. Bijvoorbeeld tijdens het middageten dat ik niet uit automatische toch vleeswaren op mijn brood deed. Naarmate de week vorderde, merkte ik wel dat het steeds lastiger werd om geen vlees te eten. Vooral op de momenten dat ik anderen om mij heen zag die wel een lekker stukje vlees aten. Zo betrapte ik mij erop dat vlees eten ook best automatisch gaat. Tijdens een verjaardag lag er namelijk een grote schaal kleine worstenbroodjes. Voordat ik het wist had ik al een worstenbroodje op en was ik helemaal niet bewust van het idee dat ik aan het vasten was. Al met al vond ik het leerzaam om te doen, omdat ik merkte dat ik bewuster ging nadenken over het voedsel wat ik at.

Matthijs (21) heeft een week niet geklaagd

Klagen zit enorm in mijn systeem, terwijl ik eigenlijk wel weet dat je er in de meeste gevallen bijzonder weinig aan hebt om te doen. Daarom leek het me leuk om te proberen om een tijd actief niet te klagen. Omdat ik van te voren al dacht dat het praktisch heel ingewikkeld zou worden om niet te klagen was het idee om het niet als een verlies te zien als ik wel zou klagen, maar om te blijven proberen en er actief mee bezig te zijn om het niet te doen. Het bleek dat klagen voor mij al snel automatisch begon bij kleine ongemakken zoals door de regen fietsen, iets niet kunnen vinden in de supermarkt en veel meer van dat soort licht irritante zaken. Telkens als ik dan begon te denken hoezeer mij dit ergerde, dacht ik ‘nee, niet gaan klagen nu’. Door dit te doen merkte ik dat ik er steeds eerder bij stilstond wanneer ik wilde gaan klagen en door dat juist niet te doen raakte ik er al snel aan gewend om het in de kiem te smoren. Ik ervaarde niet meteen dat ik mezelf hier beter door begon te voelen of iets dergelijks, maar ik denk wel dat het wel goed is om minder te doen. Niet omdat ik daar zelf veel beter van wordt, maar vooral voor de mensen om mij heen die dan niet met mijn klaagzangen worden opgezadeld. Dat lijkt mij een goede reden om het actief niet klagen ook komende tijd door te zetten.