Zand…

Wie door Willemstad (Curacao) loopt, verwacht niet direct dat daar een synagoge staat. Toch is de Mikvé Israël-Emanuelsynagoge de oudste nog in gebruik zijnde synagoge op het Amerikaanse continent. De houten synagoge uit 1732 is een belangrijke toeristische bezienswaardigheid in Curaçao. Sinds de 17e eeuw wonen er al Joden op dit altijd zonnige eiland.

De synagoge heeft een binnenplaats, azuurblauwe glas-in-loodramen en een mahoniehouten Heilige Ark. Het interieur van de synagoge vertoont een duidelijke gelijkenis met de Portugese Synagoge in Amsterdam. Het monumentale pand is dan ook van Nederlandse makelij.

Het meest opvallende aan de synagoge is echter de vloer van zand. Niet hier en daar wat verdwaalde korrels. Nee, echt een dikke laag zand. Waarom is dat? Er worden een drietal redenen genoemd:
1. Israël leefde 40 jaar in de woestijn in de reis op weg naar het beloofde land.
2. Tijdens vervolgingen moesten Joodse voorouders in Spanje en Portugal hun geïmproviseerde gebedshuizen met zand bedekken om hun voetstappen te dempen
3. God zei tegen Abraham: ‘Ik zal je heel veel nakomelingen geven. Ze zullen ontelbaar zijn, net zoals het zand op aarde ontelbaar is’. (Gen 3: 16 BGT)

Een voor ons ogenschijnlijke kleinigheid krijgt hierdoor opeens een hele diepe lading. Het laat onder meer zien hoe nauw de Joden zich verbonden voelen met de verhalen uit de Torah (waar het boek Genesis toe behoort).

Komende zondag is het Israëlzondag. Dan wordt (extra) aandacht besteed aan de plaats van Israël in Gods plan, ook binnen de kerken van Hervormd Nunspeet.