CZE berichten van 16 juli
Geplaatst op 13-07-2026 in Nieuws
De zomervakantie staat voor de deur, maar dat betekent niet dat de CZE heeft stil gezeten de afgelopen tijd. Er komt een nieuwe uitzending aan, Lourens en Rebecca Geuze gaan in het najaar wederom uitgezonden worden naar Israël. Deze keer naar Jeruzalem, waar Lourens zijn taken van de NEM zal voortzetten. Rebecca zal op afstand ook haar baan voortzetten. De afgelopen weken stonden voornamelijk in het teken van de formele route van gesprekken naar vergaderingen van de kerkenraad, CZE en AK. Uiteindelijk is er een positief besluit gekomen van de AK. Lourens zal worden betaald vanuit de NEM, waardoor ditmaal geen sprake is van een financiële norm die behaald dient te worden. Als u hen wilt steunen, dan zal dit gaan via een projectcode via de NEM. U krijgt t.z.t. wel meer informatie hoe dit vorm gegeven gaat worden.
Oproep: we missen op dit moment in de CZE een vertegenwoordiging vanuit de Kapel Hulshorst en de Dorpskerk. Per wijkgemeente is het gebruikelijk om één ambtsdrager te hebben en één gemeentelid. Bij deze de oproep: draagt u zending een warm hart toe en wilt u daarover meedenken om dit vorm te geven binnen onze Hervormde gemeente? Neemt u dan eens contact op? Ook als u vragen heeft, daarover kunnen we in gesprek gaan.
We laten deze keer ook 2 veldwerkers aan het woord. Ik heb twee mooie nieuwsbrieven ontvangen, waarvan ik gedeeltes ga plaatsen in twee kerkbodes. Ik ben diep onder de indruk hoe God aan het werk is bij de familie Vrij en bij Elisa Mulder. Hieronder schrijven zij er meer over.
Ik wens u, mede names de overige CZE leden, een goede vakantie toe.
Groet,
Derk Gelling
Voorzitter CZE
Bijdrage familie Vrij (deel 1)
Samen met een Albanese collega ontmoette ik (Johan) op een warme dag een pastor bij hem thuis, in een dorp in Albanië. We zaten in de tuin en praatten met elkaar: hoe het met de kinderen gaat (volgens goed Albanees gebruik is dat het eerste waar je naar vraagt), hoe het op het werk gaat, maar al snel ging het over de kerk. Of beter gezegd: zijn kerkje.
Hij woont in een wat groter dorp, met daaromheen wel dertig kleinere dorpjes. In die hele regio was er slechts één kerkje: het kerkje van deze pastor. Hij vertelde vol vuur dat hij door wil gaan met het verspreiden van het evangelie, ook al zijn ze maar met een kleine gemeente. Zijn vrouw vertelde over het kinderwerk dat ze doet in twee van de omliggende dorpen.
Het deed me terugdenken aan het ontstaan van de kerk in Handelingen. Ik las de woorden: "Wees niet bang, maar blijf spreken en zwijg niet! Ik ben met je!" Een dubbele aansporing: blijven spreken en niet zwijgen. Dat is wat deze pastor en zijn vrouw doen. Hij is erbij, ook in kleine gemeenschappen! In Albanië, Turkije en Nederland. Door alles heen bouwt God Zijn kerk en wordt Zijn goede boodschap verspreid. Het trof me toen hij zei: "Ik heb geen vriend in mijn directe omgeving om over het geloof te praten." Eenzaam, toch?
Op de terugweg zeiden we tegen elkaar: "We moeten zeker gaan kijken wat we met het Fokusi-programma hier kunnen doen!" Of anders gezegd: Welke grote plannen God heeft voor deze omgeving! Bid jij mee?
Wat zijn er veel verhalen te delen over de achterliggende 3 maanden, verhalen waaruit we zien hoe God aan het werk is in Albanië en ook in Turkije. Verhalen die we horen omdat het geen oppervlakkige contacten meer zijn, maar we elkaar in het hart durven en mogen kijken. Er is een verdieping ontstaan in wat we doen en in wie we ontmoeten.
Conferentie Turkije
"Zeg maar niet dat je missionaris bent als ze bij de controle op het vliegveld naar je beroep vragen." Dat advies gaf een Turkse voorganger aan mij (Johan).
Hij had de GZB uitgenodigd om de inhoudelijke sessies te verzorgen tijdens een conferentie in Turkije over jeugdwerk. Omdat wij hier in Albanië ook bezig zijn met jeugdwerk, werd de vraag bij ons neergelegd. Daar hebben we graag gehoor aan gegeven.
Hoewel het helpend was dat we de Albanese context kennen, is de Turkse context toch anders. 'Zomaar' kinderen uitnodigen voor je kinderwerk kan niet: je moet eerst toestemming van de ouders hebben. Als je zegt dat je missionaris bent, ben je niet welkom. Ook als je 'te gast' bent in het land, kun je het woord missionaris beter niet gebruiken. Christelijke gemeenschappen zijn over het algemeen klein en worden, waar mogelijk, tegengewerkt.
Tijdens de conferentie hebben we samen op een interactieve manier nagedacht over: 1. wie tieners zijn, 2. de invloed van sociale media op (vooral) tieners en 3. wat de kerk voor tieners kan betekenen.
Mooi om jongeren te spreken, ouderen te ontmoeten en te zien hoe God door hen heen werkt op de plek waar zij wonen. In gesprekken met voorgangers en jeugdwerkleiders ben ik onder de indruk geraakt van hun vastberadenheid om, koste wat het kost, in God te blijven geloven, ondanks de tegenwerking.
Gebeds- en dankpunten
Wilt u bidden voor de jeugdwerkleiders en pastors in Turkije? Bidt dat ze levende getuigen kunnen zijn in de soms eenzame posities die ze hebben. Bidt dat de jongeren die bemoedigd werden door het bezoek uit Nederland ook in de zomer periode een manier vinden om tot zegen te zijn voor de kerk. Bidt dat de vakantiegangers die deze periode hun tijd doorbrengen in Albanië ook hun weg vinden naar een Albanese gemeente, wat voor de lokale kerken echt een bemoediging is. Wilt u danken voor de persoonlijke band die groeit met verschillende mensen in de verschillende gemeenten en dat er gemeenten in Albanië en Nederland aan elkaar verbonden zijn en daarmee elkaar bemoedigen en zegenen. Danken dat er door fokusi lessen gesprekken op gang komen waarin gemeenteleden van elkaar leren en elkaar bemoedigen.
Groet,
Familie Vrij
Bijdrage Elisa Mulder (deel 1)
Vanaf eind maart tot begin juni heb ik tien weken lang een team van vijf studenten mogen leiden door Kopenhagen, Harpenden, Londen en Amsterdam. Ons doel was om God bekend te maken aan mensen die Hem nog niet kennen, en tegelijkertijd lokale christenen en kerken aan te moedigen om Jezus met heel hun hart te volgen en Zijn liefde te delen met de mensen om hen heen. Een team leiden ging niet altijd zonder uitdagingen, maar juist daarin heb ik ontzettend veel vreugde ervaren. Regelmatig had ik het diepe gevoel: hiervoor ben ik gemaakt.
Op elke plek mochten we weer iets anders doen en bijzondere mensen ontmoeten.
Tijdens onze outreach hebben we veel verschillende dingen mogen doen. De focus verschilde per locatie, waardoor elke plek weer uniek was.
In Kopenhagen en Harpenden lag onze nadruk vooral op het dienen van de lokale kerk en de bijbehorende jeugdgroepen. We hielpen praktisch mee met de organisatie van evenementen, leidden aanbidding, dienden tijdens samenkomsten en mochten soms ook spreken en getuigenissen delen. Daarnaast hebben we veel tijd genomen om mensen te bemoedigen en voor hen te bidden. Het was bijzonder om te merken hoe bemoedigend het voor kerken kan zijn om een groep jonge mensen te zien die een verlangen hebben om de Heer te volgen. Ook hebben we op verschillende YWAM-bases praktisch meegeholpen en verschillende verantwoordelijkheden op ons genomen.
In Londen lag de focus juist veel meer op evangelisatie. Vrijwel elke dag gingen we de straat op, zowel in het centrum als in de buitenwijken. We evangeliseerden op universiteiten, gingen deur-aan-deur en voerden gesprekken in pubs. Deze locatie was misschien wel mijn favoriet. We woonden met negen anderen samen in een huis, wat ontzettend gezellig was, en ik heb daar enorm veel geleerd. De mensen waar we mee optrokken hebben een groot hart voor aanbidding, gebed en het verkondigen van het Evangelie. Ze doen dat met veel vrijmoedigheid en geloven dat God een opwekking in Londen wil brengen. Door de jaren heen hebben ze een duidelijke toename gezien in openheid voor het Evangelie en ze zien de Heer op bijzondere manieren werken.
Onze laatste locatie was Amsterdam, waar evangelisatie opnieuw een belangrijke rol speelde. Daarnaast zijn we meerdere keren naar de gebedsruimte in de Red Light District gegaan om voor de stad te bidden. We mochten ook deel uitmaken van het gebedsministry tijdens Opwekking en waren betrokken bij drie bijeenkomsten van The Send. The Send is een beweging die jongeren uitdaagt om hun leven volledig aan Jezus toe te wijden en Hem zichtbaar te maken op de plekken waar zij dagelijks zijn.
Een van de meest bijzondere momenten voor mij hier was dat we openlucht aanbidding mochten leiden voor Amsterdam Centraal. Stiekem vond ik dat best spannend. Samen met twee van mijn studenten mocht ik de naam van Jezus grootmaken op een plek waar dagelijks duizenden mensen langskomen, van wie velen Hem nog niet kennen. Dat was ontzettend krachtig. Tegelijkertijd was ik ook een trotse leider. Het was bijzonder om mijn studenten te zien uitstappen in iets wat ze aan het begin van de outreach nog ontzettend eng vonden. Hoewel ze het nog steeds spannend vonden, kozen ze ervoor om gehoorzaam te zijn en de stap te zetten.
Terugkijkend was het ontzettend bijzonder om de Heer in Europa te zien bewegen. Eén ding kwam telkens weer terug: de Heer gaat ons altijd voor. Vooraf hadden we veel verhalen gehoord over wat God in Europa aan het doen is, maar ik was benieuwd hoe dat er in de praktijk uit zou zien. Het was bijzonder om te zien hoeveel mensen openstonden voor gesprekken en zelf naar ons toekwamen met vragen. Daarnaast heb ik meerdere keren woorden van kennis voor mensen mogen ontvangen en heb ik de Heer op krachtige manieren door mij heen zien werken. Daar kan ik alleen maar verwonderd over zijn en Hem alle eer en glorie voor geven.
Hartelijke groet,
Elisa Mulder