CZE berichten van 18 juni

Beste gemeenteleden,

Soms krijg je dingen aangereikt. Ik wist dat ik nog een stukje moest schrijven voor de kerkbode en nieuwsbrief. In de kerk zondagmorgen reikte een zuster mij het blad “Alle Volken” aan van de GZB. Ze wees me op een artikel waarin Elbert Smelt werd geïnterviewd. 

Voor diegene die hem niet kennen: Elbert is een zoon van wijlen ds. Leo Smelt, die op zijn beurt zendeling was in Peru. Zodoende is Elbert met zijn broers opgegroeid in Peru. Dat heeft zijn leven gevormd en dat is nu ook nog terug te horen in onder meer zijn muziek van zijn band Trinity. Maar wat mij raakte is het volgende en ik denk dat we daar met elkaar best eens bij stil mogen staan. Wat betekent het nou om een kind te zijn van een zendeling? Als ouders besluit je dat je de roepstem van de Heer volgt en dat je dus een aantal jaren in het buitenland gaat dienen. Prachtig, maar wat gebeurt er eigenlijk met de kinderen in het buitenland. Ik citeer een aantal dingen uit het interview.

Elbert vertelt: “wat ik mij nog het beste herinner is het heerlijke eten uit Peru en alle ‘cariño’: de warme liefde van alle mensen om ons heen. En natuurlijk de prachtige trips naar het binnenland: de bergen van de Andes en het groen van het oerwoud. Lima was vies en lelijk, met veel straatkinderen, overal vuilnis en nauwelijks groen. Al jong heb ik veel armoede gezien. Ik besloot toen: ik word dokter en kom terug om te helpen. Dat dokter worden is gelukt, maar de muziek bracht me uiteindelijk op een ander spoor.”

Elbert krijgt de vraag hoe hij nu kijkt naar de keuze van zijn ouders destijds, hij antwoordt:

“Als iets moois. Het is interessant om terug te kijken: hoe het Evangelie hen inspireerde. En dat ze als nogal ‘links’ werden beschouwd, omdat ze een Jakobus-geloof hadden. Het is mooi dat het werk met broeders en zusters uit Lima tot bloei kwam: nog steeds draaien de scholen en kerken die in die tijd zijn opgezet. Als wij nu naar Lima gaan, is alles anders dan in onze kindertijd. En toch is er ook veel herkenning. Zoals veel missionkids vond ik het wel moeilijk dat alles wat ik deed niet zo ‘groots’ voelde als wat mijn ouders hadden gedaan. Van dat soort gedachten wil m’n moeder natuurlijk niets weten. Dan zegt ze: ‘Het is nu een heel andere tijd!’ Of ze laat me zien dat het in het volgen van Jezus gaat om het ‘hier en nu’, om met Zijn ogen te kijken: zoekend naar vrede, verbintenis en vreugde voor iedereen. Waar ook ter wereld.”

Heeft Peru nog altijd een speciaal plekje in je hart?

“Zeker! Eenmaal terug in Nederland hebben we als missonkids allemaal de schone taak iets moois te doen met zo’n gekke jeugd. Dat valt niet mee. Je bent voor altijd wereldvreemd én tegelijk wereldwijs. Je kijkt anders naar de samenleving. Dat kan ook wel eens eenzaam zijn. Of frustrerend. Het gedroomde thuisland Nederland valt tegen en het achtergelaten land lonkt in al z’n kindernostalgie. Ik denk dan altijd maar: ‘Ik ben burger van het Koninkrijk van Jezus’…”

Heel erg mooi dat hij nu als 40-plusser op deze manier kan terugkijken op de missie van zijn ouders. Maar de woorden dat het gedroomde thuisland tegen valt en dat je wereldvreemd bent blijven hangen bij me. Ik mocht zelf betrokken zijn bij de missies van de families Schutte en Van Asselt. En ik heb met eigen ogen gezien wat het kinderen brengt, maar ook hoe je weer in het schoolse ritme moet komen van Nederland en wat het je kost om weer in het ritme van Nederland te komen. Dat valt niet mee als je een aantal jaren thuisonderwijs hebt gehad van je moeder!

En dan komt de familie Selles terug medio november. De kinderen zijn kleiner, maar ongetwijfeld zullen ze zich ook hier moeten aanpassen. Jezelf hervinden, waar hoor ik bij? Waar vind ik aansluiting? Wie denkt hetzelfde als mij? Laten we hier oog voor hebben met elkaar, het is rouwen, afscheid nemen van je woonomgeving, emigreren en hier moet je opnieuw beginnen. Wat ik altijd een troost vind is dat één ding wel hetzelfde blijft en dat is hun Hemelse Vader. Want waar je ook bent, God de Vader blijft altijd dezelfde! Dat neemt niet weg dat er ook moeite is om jezelf weer te hervinden, maar er is een plekje waar je altijd jezelf mag en kan zijn en dat is bij Hem!

Groet Derk Gelling

Voorzitter CZE

Een paar dingen nog ter informatie:

• 3 juli vindt er een pubquiz plaats voor Wimjan en Elisa Mulder in de Sionskerk. Heeft u zich al opgegeven? Het zou toch mooi zijn als we met veel teams meedoen met deze quiz om het mooie werk van hen te ondersteunen in Noorwegen? Zie de flyer voor meer informatie en meld je hier aan.
• 4 juli is de gezinsdag van de GZB in Beesd. Op deze dag wordt het jubileum gevierd van 125 jaar GZB.
• Zomergezinsboekje Spetterend: In het boekje staan Bijbelverhalen rond het thema water: water dat schoonmaakt, een nieuw begin markeert en leven geeft.

Het zomergezinsboekje helpt gezinnen om ook in de vakantieperiode samen tijd te nemen voor God. Van maandag tot en met zaterdag is er een gezinsmoment met een Bijbelverhaal, liedsuggesties, gespreksvragen, een gebedsmoment, een activiteit en iets om te puzzelen of te kleuren. Ook maken kinderen kennis met verhalen van dichtbij en ver weg. Het boekje is gratis te bestellen via zomergezinsboekje.nl

Dit is een initiatief van GZB, HGJB, IZB en NBG.