Kerk “boven én onder de tafel”

Wat was het goed om afgelopen zondag het Heilig Avondmaal te vieren met de gasten uit Egypte. Pastor Hany uit het dorpje Kom Matay en pastor Ragaai uit de provinciestad Minya hebben een onuitwisbare indruk achtergelaten. Nu zijn ze weer veilig bij hun gezinnen en pakken ze het werk in hun gemeente weer op.

Wat doe je met gasten uit een land waar het altijd warm is? In de eerste plaats trakteer je ze op een Hollands weertje. Sneeuw, regen, kou; in een paar dagen tijd kregen ze van allerlei niet tropische verrassingen over zich heen. Daarnaast waren fietsen, kaas en molens dingen die je hier echt gedaan, geproefd en gezien moet hebben. Maar we bezochten ook een ‘gewone’ basisschool: Hany en Ragaai keken hun ogen uit zo goed als het onderwijs in ons land geregeld is. Zo werden ze ook verrast in restaurant Aan de Gracht, waar mensen met een verstandelijke beperking werken: dat zij op deze manier een volwaardige plek krijgen in onze samenleving.

Diepgang werd gevonden in de Sjoel Elburg. De historie tussen buurlanden Egypte en Israël dateert al van het boek Genesis. Gods hand in de geschiedenis maakt dat beide volken Zijn bijzondere aandacht en een eigen positie hebben in de Bijbel. Nog steeds.

Na avonden met ontspanning en eten volgens de Hollandse pot volgde de zondag met beide diensten die in het teken van Brood en Wijn stonden. In de bijdrage die beide pastors aan de diensten leverden, vielen kerkmuren – zo die al mochten bestaan – weg. We werden gewezen op het Licht van Jezus. En dat onze schuld al weggekocht is! Dat laatste uitroepteken kon je in het gesproken woord niet aflezen. Maar de manier waarop het werd gezegd was overduidelijk. Geen vraagteken, geen ‘het zou nog eens mogen gebeuren’. Maar een uitroepteken, omdat dat Bijbels is.

Na de zegen in het Arabisch zochten we na de avonddienst elkaar nog op. Even kregen de broeders het toch nog warm, door de hoeveelheid vragen die werden gesteld. Maar, zoveel mooie antwoorden waar we alleen maar van kunnen leren. Kerk-zijn in Egypte is anders dan in onze veilige landje.

Ondanks alles heeft de hoop en het vertrouwen in het Goede van Boven de boventoon. “We love muslims”: omdat ze onze medemensen zijn. Want dat is de boodschap van Jezus. Zelfs onder dreiging van geweld….

Waar we vooral voor moeten bidden? Voor mensen die in het geheim moeten geloven (under the table). Moslims dus, die hun geloof in Jezus Christus niet openbaar kunnen belijden, want dan zijn ze hun leven niet zeker. Een groeiende groep in Egypte, zo houden Hany en Ragaai ons voor. Bidden voor hén: daar kunnen, nee moeten wij mee aan de slag….

De zondagavond werd besloten met een samenzijn bij familie Mathla; onze Syrische gemeenteleden, met wie Hany en Ragaai eindelijk weer eens gewoon in het Arabisch konden spreken. Noufal en Kaothar konden iets van hun eigen verhaal vertellen, waar de broeders uit Egypte diep van onder de indruk waren.

Kortom: een onvergetelijk weekend. Over een vervolg zullen we samen met de GZB nadenken en u op de hoogte houden. Contact met de kerk wereldwijd is opbouwend en verrijkend – over en weer.

ds. David Rodenburg / Henk Stoel