CZE berichten van 19 november
Geplaatst op 16-11-2026 in Nieuws
Beste gemeenteleden,
In deze bijdrage laten we twee veldwerkers aan het woord. Een volgende keer hoop ik weer iets meer te schrijven over de terugkeer van veldwerkers en wat daar allemaal bij komt kijken. Deze keer ontvangen we een persoonlijke nieuwsbrief van Wimjan en een inkijkje in het leven van Elisa. Fijn dat ze een bijdrage leveren en dat wij op deze manier een inkijkje krijgen in hun werk en leven in Noorwegen.
Groet Derk Gelling
Voorzitter CZE
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Bijdrage Wimjan
Beste gemeenteleden,
Ik kwam de zomervakantie uit met een korte lijst van wensen, met de gedachte in mijn achterhoofd: "Hoe hou ik dit leven als zendeling vol?”
De wensen lijst: een huis, een nieuwe rol, een auto, een hond, een vrouw?
Ik leef op een unieke plek of aarde, namelijk een Jeugd met een Opdracht basis. Honderden jongeren, veel evenementen, visie en hard werken. En eerlijk gezegd had ik het niet anders gewild. Ik mag leidinggeven en impact hebben niet alleen in Noorwegen maar in vele landen van de wereld. Dagelijks zie ik jonge mensen groeien in hun geloof en hoor ik de verhalen van onze teams die het evangelie verspreiden over de wereld. Maar leven en werken op dezelfde plek komt ook met een aantal uitdagingen. Soms is het lastig om te zien waar het werk stopt en je vrije tijd begint. De visie van Jeugd met een Opdracht is groot, het doel bereikbaar, maar waarschijnlijk niet in mijn levenstijd. We sturen vanuit onze locatie vaak nieuwe teams uit om op lange termijn werk te gaan doen onder bevolkingsgroepen die het evangelie nog nooit hebben gehoord. Dat betekent dat ik veel van mijn vrienden de wereld in mag sturen. Dat komt met een trots gevoel, maar ook verdriet. Aan de ene kant trots dat ze op pad gaan en gaan dienen ver weg, maar ik moet ze wel gaan missen. Enfin, van mijn lijst zijn er inmiddels een aantal dingen gelukt.
Na drie jaar een huis delen met twaalf jongens is het eindelijk gelukt om een plekje te vinden van de locatie af. Ik moet nu wel vijf hele minuten lopen voor ik op mijn werk ben, maar ik was eraan toe. Hierbij een aantal plaatjes van mijn nieuwe plekje. Ik deel het met een vriend. De afgelopen weken heb ik veel mensen over de vloer mogen hebben. En de keukentafel is gevuld geweest met goede gesprekken en groeiende vriendschappen. Mijn rol is veranderd en daardoor heb ik meer ruimte om al onze training scholen aan te sturen. Ook ruimte om na te denken over nieuwe scholen op onze locatie. De auto is de volgende op de lijst. De winter komt er aan (fietsen is geen optie bij -20) en als ik niet vast wil zitten op de locatie is dit een goede volgende stap om bij te dragen aan mijn plan voor de lange termijn. Ik ben bezig een actie op te zetten omdat ik hiervoor 400 euro per maand extra nodig heb. En de rest van de lijst zal moeten wachten tot volgend jaar.
Dankjewel voor het lezen, dit keer een update vanuit een persoonlijke kant.
Gods zegen, Wimjan


-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Bijdrage Elisa
Hallo!
Deze nieuwsbrief wil ik graag beginnen met een getuigenis van afgelopen maand.
We waren in Nederland bij een evenement genaamd The Send. Samen met 5.000 jongeren kwamen we in de Jaarbeurs samen voor tien uur vol aanbidding, sprekers, gebed en activatie. Samen met een deel van ons staffteam waren we daar om zowel praktisch als geestelijk te dienen. Dat betekende mensen verwelkomen, helpen waar nodig, maar bovenal een luisterend oor bieden aan de deelnemers, hen bemoedigen, hen zien en voor hen bidden.
Op een gegeven moment stond ik samen met een vriend uit mijn team achter in de zaal. We zagen een meisje in een rolstoel en besloten naar haar toe te lopen om gebed aan te bieden. Vanaf het moment dat we bij haar stonden, hadden we het gevoel dat er meer aan de hand was dan alleen fysieke pijn. Nadat we een tijdje met haar hadden gebeden, had mijn collega het idee dat ik het gesprek met haar verder moest voortzetten. We praatten een tijdje en het gesprek ging al snel de diepte in. Ik kwam erachter dat ze erg beschadigd was door wat mensen om haar heen haar hadden aangedaan. Daardoor had ze veel vragen over God gekregen en had ze afstand van Hem genomen. Ik mocht voor haar bidden en haar bemoedigen. Aan het einde van ons gesprek had ik het idee dat ze Psalm 139 moest lezen. Toen ik dat met haar deelde, vertelde ze dat ze, toen ze nog haar Bijbel las, juist in die Psalm haar favoriete vers had gevonden. Toen ons gesprek was afgelopen en ik weer was weggelopen, kwam een vriendin van haar naar me toe. Ze vertelde dat ze had gebeden dat het meisje zich tijdens het evenement gezien zou voelen door de mensen om haar heen, maar bovenal door God. Op het moment dat ze klaar was met bidden, kwamen wij naar het meisje toe. Dit was zo’n directe gebedsverhoring! Het was een bevestiging dat God haar ziet, haar kent en haar niet vergeten is.
En dit verhaal vat voor mij de afgelopen weken samen: God ziet het individu.
Hoe zagen mijn weken eruit?
21.09 - 27.09 – Praktisch werken in nieuwe gebouwen die we hebben gekocht als basis voor huizing voor de staff.
28.09 - 04.10 – Een week vakantie waarin ik wat rustiger aan kon doen.
05.10 - 09.10 – Normale werkweek op de basis.
10.10 - 14.10 – Cabin trip met het DTS staff team waar we de tijd hebben genomen om elkaar beter te leren kennen door getuigenissen te vertellen en leuke dingen met elkaar te doen.
16.10 - 19.10 – Leiding geweest op een tienergroep kamp in Nederland. Deze tienergroep heeft heel veel voor mij betekent als tiener, dus het was ontzettend kostbaar om op deze manier terug te mogen dienen.
20.10 - 24.10 – Met een gedeelte van ons staff team zijn we deel geweest van ‘The Send’. We hadden tijden van aanbidding en sprekers en zijn de straten op geweest om mensen het Goede Nieuws van Jezus te vertellen.
26.10 - 01.11 – Normale werkweek
Ik heb de afgelopen tijd dus ongelofelijk veel dingen mogen doen en nieuwe mensen mogen ontmoeten. Dit was kostbaar en zo vreugdevol, maar ook erg intens. Tot aan de kerstvakantie zal ik dan ook lekker hier op de basis blijven en geen reizen buiten Noorwegen doen, wat heel erg fijn is. Ik zal dus op de basis blijven en bezig zijn met het organiseren van de school. Dit houdt in contact met sprekers, outreach locaties plannen, schema’s maken, studenten contacten, staff team klaar stomen en mentoren, praktisch helpen, etc. Mijn werk is ontzettend veelzijdig en dat vind ik super leuk, want dat houdt mij scherp. Daarnaast biedt het veel ruimte voor groei, sinds het ook erg uitdagend is. Dus ik merk dat ik de afgelopen tijd erg veel aan het groeien ben in zelfvertrouwen in leiderschap. Het is een grote rol die ik op mij neem en daarbij komt een nog grotere verantwoordelijkheid, specifiek omdat al ons werk op mensen is gefocust. Door al dit heen is de Heer mij ZO maar dan ook ZOVEEL aan het leren over Zijn liefde en het offer dat Hij aan het kruis heeft gedaan voor mij. Dus het is een gemixte tijd van ontzettend veel vreugde, maar ook taaie momenten en vermoeidheid. Hierdoorheen is de Heer constant en Degene op wie ik bouwen mag. Hij is het fundament.
Bijdrage
In de vorige nieuwsbrief had ik kort iets verteld over mijn financiële situatie en mijn afhankelijkheid van de bijdrage van andere mensen aan het werk wat ik doe, omdat ik fulltime op vrijwillige basis werk en hier geen loon voor ontvang. Wel heb ik natuurlijk kosten, zoals inwoning, eten, missiereizen, vakantie, kleding, etc. Hiervoor ben ik nog op zoek naar mensen die maandelijks willen bijdragen aan het werk wat ik doe (eenmalig geven is natuurlijk ook mogelijk). Om mijn leven hier te bekostigen heb ik rond de € 1500 per maand nodig. Met dit bedrag kom ik rond, maar heb ik nog niet genoeg om te sparen. Dus in theorie ligt dit bedrag nog hoger. Door maandelijkse sponsors ben ik verzekerd van het geld dat ik binnen krijg, wat ervoor zorgt dat mijn werk op lange termijn haalbaar blijft. Dus ik wil u/jij uitnodigen om erover na te denken om maandelijks bij te dragen. Elk, maar dan ook echt elk, bedrag helpt!
(Eenmalig geven is natuurlijk ook een optie!) Neem alsjeblieft contact met mij op als je mij zou willen/of erover na zit te denken om mij te sponsoren, mijn contact gegevens staan onderaan dit bericht.
Dank- en gebedspunten
Dankpunten: Fysieke gezondheid, goed mentorschap wat mij ondersteunt en leidt, financiële voorziening, de community waarin ik woon, de goedheid van de Heer en het openbaren daarvan!
Gebedspunten: Wijsheid met het mentoren van de staff, navolging en onderscheiding van Gods leiding op elk vlak bij het organiseren van de DTS en het leiden van een team; praktisch en geestelijk.
Heel erg bedankt voor het lezen van mijn nieuwsbrief! Heb je vragen, wil je meer weten of bijdragen aan mijn werk? Neem gerust contact met me op!
Een zegen voor deze week!
Veel liefs!
Elisa (+31610683194, elisamulder2006@gmail.com)
