CZE berichten van 5 maart 2026

Beste gemeenteleden,

Deze keer schrijf ik zelf niet, maar kunt u genieten van een ingekort reisverslag van de familie Mulder n.a.v. een bezoek aan hun dochter Elisa in Noorwegen. Op deze manier krijgen we een mooie inkijk in hoe het leven haar daar vergaat en kunnen we ook indirect meekijken in het leven van Wimjan, die op dezelfde basis werkzaam is. Ook is er een bijdragen van de familie Selles.

Groet,

Derk Gelling

Voorzitter CZE

 

Reisverslag naar Youth with a mission Grimerud (Noorwegen)

Youth with a mission: dat ze een missie hebben, dat is ons 100% duidelijk geworden. Als je wilt weten wat we daarvan hebben mogen ervaren, lees vooral even door. Onlangs zijn wij, Eric, Nathan en Anja Mulder naar Noorwegen gevlogen om Elisa te bezoeken. Nadat ze van september 2024 – juni 2025 als student een DTS (Discipelschapstraining) en daarna een BFL (bijbelschool) gevolgd heeft, heeft ze zich vanaf augustus 2025 voor 2 jaar verbonden aan Jeugd met een Opdracht (JmeO) om als stafmedewerker werkzaam te zijn. Om een beeld te krijgen van de hoeveelheid activiteiten die op Grimerud plaatsvinden: er zijn ongeveer 200 medewerkers die de basis draaiende houden. Dit varieert van schoolleiders, basisleiders, administratie, Communicatie & media, boerderij medewerkers, stafmedewerkers, docenten enz. enz. Zoals jullie weten werkt Wim-Jan van de Berg hier ook al meerdere jaren. Mooi om ook hem hier te zien. Zaterdag en zondag hebben we ontspannen tijd met elkaar als (deel van het) gezin doorgebracht. We hebben genoten van elkaars gezelschap en natuurlijk van de overvloedige sneeuw. En heel stoer −15℃ doorstaan…. En terwijl Nederland in betovering is van Olympisch goud, blikken de Noren hier nog steeds terug op de tijd van Johan Olav Koss, Hamar & Lillehammer 1994.

Vanaf maandagochtend vroeg tot woensdagmiddag hebben we meegedraaid in het leven van DTS studenten op de basis. Als stafmedewerker is Elisa mede verantwoordelijk hiervoor en bereid zij samen met haar co-leider een outreach voor met 8 studenten. Om een indruk te geven van een dagschema van Elisa:

•6:30 – 7:00 uur ontbijt

•7:00 – 8:00 uur stille tijd

•8:00 – 9:00 uur base worship (als start van de week)

•9:00 – 10:00 uur praktisch onderwijs (bv hoe vertel je een getuigenis, hoe schrijf je een preek)

•10:00 – 12:00 uur onderwijs (deze week over relaties)

•12:00 – 13:00 uur lunch

•13:00 – 17:00 uur vergaderingen en één op één gesprekken met teamleden

•17:00 – 17:30 uur diner

•19:00 – 20:30 uur aanbidding en gebed

•21:00 bedtijd

Na een paar dagen geprobeerd te hebben om het tempo te leven van de medewerkers op de basis, zijn we daarvan diep onder de indruk. De mensen bruisen van energie en dat heb je ook werkelijk nodig om zoveel werk te kunnen verzetten. Dinsdagochtend hebben we van 8:00 – 9:00 gebeden voor de Europe-tour. Dat is de outreach die Elisa dit voorjaar met haar team gaat doen. Ze gaan in Denemarken, Nederland en het Verenigd Koninkrijk aan het werk. Voor de drie landen afzonderlijk hebben we gebeden met concrete gebedspunten. Als het dan over Nederland gaat, komt de missie heel dichtbij. Het raakte ons in ieder geval wel dat er wordt gebeden voor ons land door zoveel jonge mensen overal vandaan. Dat hoopvol wordt gesproken over een nieuwe generatie die opstaat om God van harte te dienen.

Tijdens het praktisch onderwijs van woensdag gingen de studenten aan de slag met het voorbereiden van een korte preek (na daarover les te hebben gehad). En uiteindelijk gingen ze de woorden ook uitspreken. Kun je het je voorstellen, een zaal vol jonge mensen die een stukje van het evangelie delen met het verlangen om dit te doen aan wie ze dan ook maar op hun weg tegenkomen. 1 Timotheüs 4 vers 12 speelde zich voor onze ogen af: ‘laat niemand u minachten vanwege uw jeugdige leeftijd, maar wees een voorbeeld voor de gelovigen in woord, in wandel, in liefde, in geest, in geloof en in reinheid’. Zo bemoedigend!

Hieronder een greep uit de verdere indrukken die we hebben opgedaan:

- Op nr. 1 staat passie, zoveel passie. Voor God, Jezus, Zijn dienst, Zijn kerk en Zijn wereld.

-We zagen een kraamkamer van zendelingen; jonge mensen die gaan, op weg. Die voelen dat het offers vraagt maar desondanks toch de keuze maken om zich in te zetten mensen te dienen en te vertellen over de hoop die in hen is.

-We horen voornamelijk Engels, soms Noors, Deens en Nederlands. Veel verschillende nationaliteiten maar geen enkel onderscheid. Geen hokjes maar samen.

-We zagen zoveel vrijmoedigheid in spreken, muziek maken, zingen, bidden, bemoedigen, organiseren en ‘opvoeden’.

-Op een ontspannen manier is er een strakke discipline: tijd is tijd, doe je corvee, ruim op, volle aandacht tijdens teaching, opdrachten op tijd af, ook de laatste in de rij heeft nog 2 lekkere gehaktballen.

-Er is onder studenten en medewerkers een grote betrokkenheid op elkaar en elkaars welbevinden. Een bijzondere manier van leven met elkaar in liefde, positieve benadering, vermaning en bemoediging.

Met welke reden doen we verslag van deze reis. Elisa krijgt (evenals Wim-Jan) van verschillende gemeenteleden steun en daar is ze heel dankbaar voor. Wellicht geeft dit verslag een beeld van wat het effect is van de steun. Daarnaast heeft het onze ogen opnieuw geopend en hebben jonge mensen ons daarin ook wel een les geleerd. Waar gaat het om in je leven, waarvoor zijn we hier, wat geloven we en wat doen we er concreet mee. Onze rol als thuisgemeente is heel belangrijk. We mogen deze jonge mensen dragen op onze schouders van gebed, meeleven en financiële support. Voor ons als gezin voelde het als een voorrecht om daadwerkelijk even mee te leven in hun ontwikkeling en passie. We zijn dankbaar voor deze ervaring.

Mocht je vragen hebben naar aanleiding hiervan, stel ze gerust!

Groet, Fam. Mulder

 

Nieuws van de familie Selles

Begin februari genoten we van een korte vakantie in eigen land, vierden we Bastiaans eerste verjaardag en brachten we een aantal dagen door in San Jose voor o.a. medische afspraken. Helaas zien we bij Hannah nog geen verbetering met haar blaasproblemen, die zorgen voor veel pijn en frustratie. We zijn al een aantal weken bezig met nieuwe medicatie maar deze maakt nog geen verschil. Wat de arts heeft doen besluiten dat we toch z.s.m. met fysiotherapie moeten beginnen om haar blaas te trainen. Dit zorgt voor de nodige uitdagingen, want deze wordt alleen geboden in onze hoofdstad San Jose. Op 5 maart hebben we de eerste afspraak, dus de komende tijd zullen we hoogstwaarschijnlijk nog veel vaker heen en weer moeten reizen.

Ondertussen zijn we gewoon aan het werk. Luis is bezig met het afmaken en klaarmaken van een huisje voor een nieuwe bewoner op het terrein van Yàmipa. Ons doel is om dit jaar bepaalde ontwikkelingen, zoals het plaatsen van een speeltuin, te kunnen realiseren en daarvoor hebben we echt iemand nodig die vast op het terrein woont, in een huisje dat af is. Zo kunnen we ook al ons materiaal verplaatsen naar de opslagruimte die inmiddels klaar is voor gebruik.

In het tweede weekend van maart staat er een nieuwe activiteit gepland voor de kinderen. Deze activiteit neemt als ware de plaats in van onze moeder-kind groep, die we nu ook zullen richten op oudere kinderen. Dit met de hoop dat we meer opkomst krijgen, aangezien we de laatste maanden merkten dat de moeder-kind groep zorgde voor beperkte opkomst.  Met daarbij het streven om alsnog de moeders te kunnen bereiken die hun kinderen tijdens die activiteiten vergezellen. Het nieuwe schooljaar is inmiddels begonnen en aangezien de lokale basisschool dit jaar bouwt aan een nieuw schoolgebouw, zitten zij de komende maanden in een gebouw die in dezelfde straat staat als Yàmipa. Wat zorgt voor veel meer voorbijgangers en mogelijkheden voor ons project!

De EDM-cursus vindt nog steeds elke week plaats tot eind maart en Luis geeft les op verschillende locaties. Mensen zijn gemotiveerd en daarbij zijn we dankbaar dat we hulp hebben van Anthony, een man die ook een aantal lessen geeft. We hopen dat hij dit in de toekomst ook meer kan geen oppakken. Door weersomstandigheden moeten we soms lessen verplaatsen, want met zware regenval worden de rivieren hoog en te gevaarlijk om (inclusief motor) over te kunnen steken.

Toevallig spraken we nog een jonge vrouw, die een van de cursisten was van afgelopen jaar. Tijdens het gesprek liet ze blijken hoeveel de cursus voor haar betekend heeft, en vooral ook hoe het geloof haar leven veranderd heeft de afgelopen jaren. Afgelopen jaar liet ze zich dopen, en haar familie begon veranderingen in haar op te merken. Ze gaat niet langer meer naar feesten in het weekend, maar besteed veel tijd op het Christelijke project waar Luis afgelopen jaar de cursus gaf. Eerder besteedde ze een groot deel van haar tijd met het kijken van horrorfilms, die ze nu niet meer kan verdragen. Gods licht brengt verandering! Is het makkelijk? Nee, absoluut niet. Ze worstelt soms om zich staande te houden en niet wanhopig te worden. Haar beide ouders worstelen met drankproblemen en haar jongere broertje worstelt daarbij met drugsproblemen. Problemen die niet in het verborgene plaatsvinden, maar dagelijks op straat te zien zijn. We bidden dat deze jonge vrouw een licht mag zijn en mag blijven voor de mensen om haar heen!

Hartelijke groet uit Costa Rica,

Luis, Susan, Hannah, Boaz en Bastiaan