Missie Luis en Susan Selles 

Bericht 8 januari 2025

Ten eerste, wensen we iedereen vanuit Costa Rica nog een goed en gezegend 2026 toe.

We kijken terug op rustige, en toch ook fijne feestdagen met voornamelijk ons eigen gezin. Kerst in Talamanca is niet echt te vergelijken met Nederland. Door veel mensen wordt het vaak niet gevierd, en we missen dan ook de kerstdiensten in de kerken. Toch hebben we samen met de kinderen genoten en stil gestaan bij kerst.






Half november hadden we nog onze moeder-kind groep met een kerstactiviteit. Helaas begon het behoorlijk te regenen en konden een paar moeders daardoor niet komen. Met een kleine groepje probeerden we er nog een fijne (en vooral ook natte) ochtend van te maken. We knutselden tussen de regenspetters door en lazen het kerstverhaal voor aan de kinderen. Het jaar sloten we thuis af met oliebollen, een traditie die we ook hier in ere proberen te houden. Ze waren erg geliefd bij de buren en bij de familie, dus dat was erg leuk! Om 23:00 uur begon het nieuwe jaar aan de overkant van de rivier naast ons huis, namelijk in Panama. Daarna volgden wij om 0:00 uur in Costa Rica. Dus dubbelop vuurwerk, al was het maar eventjes. Deze maand beginnen we weer met een nieuwe cursus EDM, gericht op lokaal zendingswerk.

Deze keer doen we het wat anders als dat we tot nu toe hebben gedaan. De cursus zal Luis geven bij een kerkgemeenschap die locaties heeft in drie verschillende kleine dorpen. Hij zal dus elke week van locatie wisselen en voor een kerkdienst lesgeven over een thema. Het is hier heel gebruikelijk om kerkdiensten te houden op een doordeweekse avond, dus die avond zullen we gebruiken voor de cursus. De leiders van de gemeenschap vonden dit de meest handige manier, zodat we meer mensen kunnen bereiken met de thema’s als leiderschap, de rol van de kerk in lokale gemeenschap en Evangelisatie! We kijken weer uit naar de komende, leerzame periode.

• Bid voor een goede cursus, waarmee mensen geraakt zullen worden en aan de hand van de lessen meer actief zullen worden met het verspreiden van het evangelie in hun dorpen.
   
• Bid voor Gods voorziening voor een nieuwe bewoner voor het terrein van Yàmipa, die we nodig hebben om de opbouw ook voort te kunnen zetten.
   
• Bid voor Hannah, die nog altijd last heeft van blaasproblemen. En bid daarbij vooral dat het proces bij de artsen wat meer mag doorzetten, aangezien dit tot nu toe langzaam gaat en zonder resultaat.
   

Hartelijke groet uit Costa Rica,
Luis, Susan, Hannah, Boaz en Bastiaan 
 

Bericht 4 juli 2025

Wij zijn Luis en Susan Selles, een echtpaar uit Costa Rica (Luis) en Nederland (Susan). We zijn getrouwd sinds april 2020 en hebben drie kinderen; Hannah en Boaz​ en Bastiaan.

Wij dienen in de inheemse gemeenschappen van Talamanca, Costa Rica door middel van ons project Yàmipa, wat familie betekent in de inheemse taal Bribri. Hier ondersteunen we de lokale kerken in hun roeping om impact te hebben op de gemeenschap en hun families. We verspreiden met hen bijvoorbeeld Bijbels in het Spaans en ook in de inheemse talen. Op ons terrein bouwen we aan een plek waar we activiteiten en onderwijks bieden t.b.v. de lokale (kerkelijke) gemeenschap. Onze focus ligt op gemeenschapsontwikkeling met een bijbels wereldbeeld. Dit doen we door middel van een cursus met thema's als Evangelisatie, leiderschap, armoede leren begrijpen, samenwerking met de kerk etc. Daarnaast organiseren we activiteiten voor moeders en kinderen van 0-4 jaar, zodat ook zijn zich gezien voelen en zich mogen ontwikkelen. 

Voor meer informatie kunt u/kun jij contact opnemen via sellesincostarica@gmail.com. Of op onze website nl.desellesincostarica.org

Wilt u doneren? Dit kan door een bedrag over te maken naar NL68 RABO 0341 2393 99 tnv Diaconie Herv. Gemeente Nunspeet inzake TFT familie Selles. Het kan ook via deze link. Ook eenmalige giften zijn van harte welkom! Voor maandelijkse donaties kunt u mailen naar teamselles2021@gmail.com of uw gegevens via onderstaande link invullen. Machtiging- donateur familie Selles

 

‘Feliz independencia Costa Rica!’ Fijne Onafhankelijkheidsdag!

Op 15 september was het feest in Costa Rica, alle scholen doen dan een optocht met muziek waarvoor ze altijd een lange tijd oefenen. De weken ervoor hoor je overal getrommel in de verte, en dan weet je welke tijd van het jaar het is. De vlaggetjes mogen weer worden opgehangen! We bekeken met de kinderen de optocht en uiteraard mochten ze traditioneel, op zijn Costa Ricaans, gekleed!

Naast het feest, bracht het dit jaar ook herinneringen met zich mee, die als een schaduw over Luis zijn familie heen hangt. Vorig jaar, toen de optocht feestelijk door het dorp trok, heerste er paniek, verdriet en angst. Het is inmiddels al precies een jaar geleden dat Luis zijn broer en zijn neefje vermist zijn geraakt. Tot op de dag van vandaag is er geen nieuws, en we blijven bidden voor kracht en troost in de onwetendheid en verdriet.

Aangezien Costa Rica deze maand Onafhankelijkheidsdag vierde, deden we dat deze maand met de moeder-kind groep. We haalden de muziekinstrumenten uit de doos en deden een mini optocht, kleurden een leuke kleurplaat aan de hand van het thema en speelden gezellig! Het was al met al een rustige, ontspannen ochtend en Susan maakte kennis met de moeder en de dochter van het gezin die inmiddels op ons terrein wonen.

Sinds kort hebben we op het terrein van Yàmipa een jong gezin wonen. In een korte tijd heeft Luis (grotendeels) een huisje kunnen afbouwen. Ondanks dat het heel primitief is en we er ons met een westerse kijk niet kunnen voorstellen dat het ook leefbaar is, waren ze erg blij met deze mogelijkheid. Ze woonden eerder met de rest van haar familie in een huisje achter ons terrein en hebben nu dus hun eigen ruimte. Stroom heeft het huisje (nog) niet. Deze is nog maar aangelegd tot aan een bepaald punt op het terrein. Wat uiteraard voor ons echt een mijlpaal is! Water hebben ze niet in het huis(je), evenals een ingebouwde badkamer. Daarvoor moeten ze nog naar buiten, waar we al een tijdje geleden onze wc en douche hebben geïnstalleerd. Toch zijn ze aan al deze dingen gewend, want zo hebben ze altijd geleefd.

De familie komt uit een hoger gelegen gebied van Talamanca, genaamd Alto Telire. Zeker vier dagen lopen, voor de ervaren wandelaars. Een gevaarlijke route, naar een afgelegen en veelal vergeten gebied waar enkel een school is en een kleine huisartsenpost. Waar in werkelijkheid maar drie keer paar jaar een dokter komt om de nodige gezondheidszorg te bieden. In totaal zo’n 9 dagen per jaar. Mensen vertrekken voornamelijk uit het gebied om of te studeren, of vanuit onderdrukking. Het gebied wordt overheerst door drugshandelaren, die mensen enigszins verplichten om mee te werken aan het verbouwen van marihuana.

We zijn dankbaar dat we dit gezin op Yàmipa een thuis kunnen geven en dat ze, met hun twee hondjes, op ons terrein willen passen!

In de week van dat dit kerkenblad uitkomt, heeft Luis alweer de laatste avond van de cursus EDM. Zowel wij en vooral ook de cursisten, kijken terug op een goede en leerzame tijd. Het is bijzonder om te zien hoe ze vol met vragen zaten (en zitten) en zo graag meer wilden leren! We hopen deze week af te sluiten met een feestelijke avond!
Inmiddels tellen we ook de dagen af dat oma (Susan haar moeder) en opa naar Costa Rica komen! Ze hopen hier op 6 oktober aan te komen en we kijken erg uit naar hun bezoek!

Hartelijke groet uit Costa Rica,
Luis, Susan, Hannah, Boaz en Bastiaan